Batuhan
@inthe90s
Şu anda okuduğu kitap
Ölüm ile tamamlanma olarak yaşam Heideggerci bakış ile yok-olma anlamına gelmez. Yoldan örnek veren Heidegger şunu sorar: Başlanan yolun ölüm ile sonuna geliyorsak sonuna vardığımızda arkamıza dönüp bakarsak yol ortadan kaybolur mu? Elbette olmaz. Yalnızca tamamlanmış bir deneyim olarak atlatılmış hale gelir, insani varoluş ile yaşam deneyimini bu yüzden zaman olarak tanımlarız.
Dasein, gündelik hayatta tüm varoluşu ile "herkes" içerisine erimiş olduğundan olanaklarını yani kendini de herkesten hareketle belirler. Herkes "ben"in yerine düşünür hatta; neyin düşünüleceğine karar verir, imkânları önce yaratır sonra onlara işaret eder, seçimin sonucunda kendi parametresine göre ödüllendirir veya cezalandırır. Tüm dünya içeriği herkes için çoktan alışılmıştır, herkes hayrete düşmez. Uyku dahil günün yirmi dört saati herkes hapishanesinde yaşanır, tüm bu maraton içerisinde "ben" kendi bilinciyle düşünen, kararlar alan, hareket eden bir varoluş olduğuna yine herkes tarafından inandırılır. Herkesin güvenli kollarında hayat deneyimine devam eden Dasein, gerçek bir sorun yaşadığındaysa tüm bu rasyonel hayatı onun için kurgulamış olan "herkes" bir anda kaybolur; asla sorumluluk kabul etmez. Tüm asıl gerçekliğiyle yaşanılan sıkıntı ve özünde varoluş problemi tüm ağırlığıyla Dasein'ın üstüne çöker. Dasein tüm yaşam deneyimini bir aksama çıktığında gidip hesap soramayacağı bir "herkes"in ellerinde geçirir.
Heidegger'in insana dair analizinde tekrar göreceğiz ki en hakiki ruh hali; insan olma deneyimi kendine sorulmamış, düpedüz dünyaya fırlatılmış ve burada ne yapacağını arayanlar olduğumuzdan; kaygıdır. Kaygıyı hakiki kılan aslında var oluş deneyimimizin tüm çıplaklığıyla ele alındığında oldukça kaygı verici olmasıdır. Gerçek kaygı anında hiçlikte batarız.
7/10
6 günde okudu
·Okunma: 19 Nisan 2026 21:47
·2026 14. kitabı
