Biyolojik evrimde mühim olan tekil bireyler değil, türün kendisinin devamlılığıdır. Modern dünya sistemi kolektif bilinçdışında evrimsel ilerlemenin izlerini taşır. Geniş perspektifte; mevcut sistem, türün var olan bireylerinin en iyi şartlarda yaşaması için olduğunu değil, türün geleceğinin gözetildiğini ve ona göre hareket edildiğini hissettirir. Yürüdüğümüz yolları topraktan betona dönüştürmüş birileri vardır, şehir hayatında çevremize baktığımızda gördüğümüz tüm kültüre ait ögeler, yapılar birileri tarafından ve birileri için inşa edilmiştir. İçinde yaşadığımız dünya bizden önceki nesillerin çıktısıdır, onlar tarafından kurgulanmıştır. Bir şimdiki zaman sistemi olmayan, geleceğe yöneltilmiş umut taciri kapitalizm anlayışının diğer ekonomik sistemleri alt edebilmesinin sebeplerinden biri budur.
Püriten kendi kendisine değer biçer, kendi kişiliğini en büyük Tanrı zaferi adına verimli kılınacak bir işletme olarak düşünürdü. Üretimleriyle hayatını geçirdiği "kişisel" nitelikleri, "karakteri" püriten için tam zamanında yatırım yapılacak, vurgunculuk ve savurganlık yapmadan yönetilecek bir sermayeydi. Tam tersine, ama aynı tarzda tüketici-insan kendisini HAZ ALMAK ZORUNDA OLAN ŞEY olarak ve bir HAZ VE TATMİN İŞLETMESİ olarak düşünür. Mutlu, aşık, övgüye boğan/övgüye boğulan, baştan çıkaran/baştan çıkarılan, katılımcı, keyifli ve dinamik olmak zorunda olan olarak. Bu; temasların, ilişkilerin çoğaltılmasıyla, göstergelerin, nesnelerin yoğun kullanımıyla, bütün haz potansiyelliklerinin sistemli olarak sömürülmesiyle var olmanın azamileştirilmesi ilkesidir.