“bunca yaşamışlığın yanından insanların bakmadan, aldırışsız geçip gidivermeleri, hayır bunu istemiyordu! yüreğimi attım ortalığa kimseler üstüne basmadan geçti. bu şarkıyı unutmak istiyordu.”
“yalnız olmak, işsiz olmak, aşksız olmak, en kötüsü ölü bir noktada olmak, durumu üzerinde pek düşünenlerden değildi o, durumunu değiştirmeyi bilemeyenlerdendi.”
“günler geçiyordu bu uykuyla uyanıklık arasında. insan hiçbir şeylere aldırmamaya bir başladı mı ne kendi durumunu, ne de bütün durumları üstünde durulmaya değer bulmalı mı? bu bir kış uykusudur ki hiçbir kez sökemez. ne ışığı kapatıp uyuyor, ne de okuyor, ne de sevişiyor.”