İsmail özabacı
@iozabaci
İnstgram:ismailozabaci birseylereksikgaliba yaşamımızda(tiktok)
Mühendis
Lisans
kastamonu
27 Mart 1981
36 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Gereksizse Söndür Kalbimi
Gereksiz ise söndür lütfen, içimdeki umut ışığını… mümkünü varsa çık aklımdan, gelme
zamanlı zamansız kalbime! Ya da uğramasın gözlerin bir şarkıda veya şiirde düşlerime…
bulandırmasın zihnimi anılar, söyle uzak dursunlar benden senin uzak durduğun gibi.
Bazı şehirler seni hatırlatmasın mesela, uçan kuşlar, kanat sesleri… mavi bir gökyüzü, bahar kokusu, iğde dalı, kiraz kırmızısı, çilek tadı…
Sancımasın yüreğim aklıma geldikçe o gittiğindeki büyük acı…
Otogarlar ve otobüsler kahrolsun, götürmesin hiçbir yere sonu kavuşma olmayan yolcuları…
Yazılmasın hiçbir mektup, mesaj okunmayacaksa içten, başkasına verilecekse en sonunda yakmak için veyahut saklamak için, gözyaşlarıyla yıkansın daha iyi…
Oysa ki hani –‘ bir arkadaşa bakıp çıkacak’ tı hayat…bize yalan mı söyledi? Neden bakıp çıkmadı, o canlı müzik söylenen üniversite kafelerinde mahsur kaldı aşk…bu kadar kolay mıydı oysa? bir ömrü sersefil, kırık dökük bırakmak, kolay mı öksüz kalmak böyle yetim? miş gibi….
Oysa ki kimsenin suçu yok denir, kimsenin gücü yok…elindedir oysa her şey, verdiğin kararlar o yıllarca tutmadığın elindedir, dokunmadığın…kaderden öte bir kader vardır evet ama bu senin kararlarındır…
Şimdi ruhunu yaslayacak bir ruh ara kendine… üçüncül insanlar bul ki ne kadar yarısı ise ruhunun…tarifi var mıdır bilmem o zaman bu durumun?
Sadece gereksiz ise söndür lütfen boşa yanmasın (kalbim) …
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Duvar...
Bir Aşk kaç defa bir duvara çarpabilir? Taş bile olsa kendi içinde yansır. Bir duvar gibi durdum karşında üzgünüm...Yüzüme vurdukça sen aşkını ben sustum bir duvar gibi. Büyük bir sessizlikle (taş bile olsa tınılardı oysa) büyük bir ağırlıkla durdum karşında, geçit vermedim sana büyük bir kütleyle...
Taş kalpli derler di mi oysa? Belki bu yüzden sen o duvarın önünde kaç kez eğildin, kaç kez gururunu ezdin, kaç kez haykırdın, ellerini vurdun kanatarcasına, gözyaşı döktün çatlaysıya...
O kadar uzakta değildim oysa, hemen duvarın arkasında...bir ışık kadar yakın belki, bir ses kadar, bir dokunuş kadar uzakta ellerim oysa arada yıllar kadar mesafe olmasa...Bir taş duvar gibi durdu hayat aramızda, sımsıkı, örülmüş kenetlenmiş, yol yok, çıkış yok, etrafında geçit yok, ses yok. Sadece aynı gökyüzüne bakabilirsin, aynı güneşte ısınabilir, aynı mavilikte içini doldurabilirsin, aynı yağmurlar yağar sanada banada ötesi yok...
Öyle uzun ki bu duvar sen de kaç yıl ben deyim bir hayat kadar, evet bir umut var her duvar yıkılır zamanı gelince...hayat beni biraz yalnız bırakabilir misin? Çocukluğumu özledim...
Çıkmaz sokak...
Oysa sen
Şehrimdeki
En güzel şeylerin
En güzel anıları
Yıkılır mı o zaman?
Çıkmaz sokakların
Duvarları…
Gittin demek gerçekten...
Gittin Demek Gerçekten
Gittin demek bu defa gerçekten, usul usul sessizce, içine gömdün her şeyi farkındayım... kadınlar susarak gidermiş, gerçekmiş, geç öğreniyor insan.
İçi acıdıkça anlıyor, özledikçe bazı şeyleri, ayrılık hayat kadar gerçekmiş...
Gittin demek aşk olsun, biliyorum bunu ben istedim, mecburdum bilemezsin, nasıl yandığımı göremezdin... yaşanmaz değil aslında alışıyor insan zamanla, nefes alıp vermeyi unutmuyorsun ya öyle bir şey, gittin demek gerçekten, şimdi hissettim...
Uykusuz bir gece gibi içimde, ansızın boğazıma gelen bir düğüm gibi, zamansız gibi, ansız gibi, boşluk gibi, yokluk gibi gittin demek, öyle olsun...
Gittin demek? Neden bana sormadın? Oysa deli gibi yalvarmalıydım gitmeden sana o otogarda, o otobüse asla bindirmemeliydim seni, bir bilseydim beni sevdiğini! Oldu-bittiye geldi her şey, çocuk aklımız almadı bazı şeyleri, biz hala aşkı masal sanıyorduk, oysa öyle hayatın dibi gibi gerçekti...
Gittin demek? Kimse farkına varmadı, kalbimin sokakları hariç, bir de o yokuşlar, o pencereler, o ansızın karşılaşmalar, son göz göze gelmeler, o güzel bakışlar hariç, söylemiş miydim, gözlerini hep sevdim ben...
Gittin demek? Yıllar önce gözlerinde hüznü gördüğün çocuğu yarım bırakıp, sana isimsiz mektuplar yazan, şarkılarda seni arayan radyo programlarının karanlık konuğunu bırakıp gittin demek? Ne yazık kadere...
Gittin demek! Güle güle ey sevgili, hiç olamadığımız ve hiç olduğumuz, ruhunu birbirimizde bulduğumuz, ayrı şehirlerin yarım sevdalıları, aynı gökyüzünün altında teselli ararız şimdi, ufak bir anıyla uyanınca kalplerimiz, yaşamaya devam edersin hiç olmamış gibi, dur ağlama durduk yere şimdi...
Kadermiş bizimki...