Tanrı asla göz yaşlarımızdan utanmamamız gerektiğini söyler, çünkü onlar dünyanın insanı kör eden tüm kirini, pisini temizleyen ve taşlaşmış kalplerimizi yumuşatan yağmurlar gibidir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Mario Mazzanti en sevdiğim polisiye kitap yazarlarından biri. Ölümle Randevu ile birlikte tüm kitaplarını okumuş oldum. Sanırım Mazzanti okumaya bu kitapla başlasaydım hiç devam etmeyebilirdim ve diğer güzel kitaplarından haberdar olmayabilirdim. İyi ki sona bu kitabını bırakmışım da okuma hevesim daha baştan kırılmamış. Çünkü o her sayfasında okurun heyecanını diri tutmayı başaran yazarı burda pek göremedim. Aksine okuru sıkan bir anlatım ile karşı karşıya kaldım.
Kitap, Profesör Gaspare Valeriani'nin evinde ölü bulunması ile başlar. Profesör son nefesini vermeden kitaplığa kadar gider ve raftan Milano tarihine dair bir kitabı yere düşürmeyi başarır. Kitapta yer alan bir heykel fotoğrafını işaret parmağı ile göstererek son nefesini verir. Bunun üzerine Komiser Benni ve Müfettiş Ingroja bunun bir ipucu olduğunu varsayarak olayı çözmeye çalışır.
Okurken aşırı sıkıldığım, hemen bitmesini istediğim bir kitap oldu. Heykeller, elyazmaları, tarih... Bunlar ilgimi pek çekmediği için de beğenmemiş olabilirim. Ama yine de Mario Mazzanti gibi iyi bir polisiye yazarının tüm kitaplarını okumuş olmanın mutluluğu ile kitabın kapağını kapattım.
Ölümle RandevuMario Mazzanti · Sonsuz Kitap · 20141,143 okunma