Nietzsche’den yaklaşık altı yüzyıl önce Mevlânâ diyordu ki:
Geçmişi unut
Koy bir kenara
Yeni bir sayfa aç
Kurtar benliğini dünden
Bugünün çocuğu ol
Bütün bilgeliği ve gülümseyişiyle gençliğin
Şu anı hiç terk etme ne olur
Sonsuza uzanan şu günü, terk etme.
Denemenin bitişinde vardığım sonuç tatsızdı doğrusu: Çünkü Nietzsche de, Mirabeau da yeni bir şey söylememişti, İslam mutasavvıfları onlardan yüzlerce yıl önce bulmuşlardı gerçeği.
“Şu elimdeki çöp torbası kadar değersiz, şu elimdeki çöp torbası kadar fazlalık, şu elimdeki çöp torbası kadar yalnız, şu elimdeki çöp torbasının Allah belasını vermesin, bu nasıl bir kokudur ama ya? Ne yiyip ne içiyonuz siz? At mı kestiniz acaba evde? Nükleer atık taşıyorum şu an.”