“Şu toprağı görey misunuz, uşaklar, şu toprağı? İşte, insanoğlinin umudu budur, insan bu topraktan halk edilir, bu topraktan beslenir, yine bu toprağa döner. Ne insan umutları, yemiş olmadan şu kara toprağa gömülmüştür.”
“Biz, henüz hiç anlamaduğumuz bilmeceye benzer bir dünyada yaşayruz, oğul. Bütün ipun uçları başkalarinun elinde. Alinyazisi dedukleri belki de budur.”