•İpek•
@ipekkavc
Herkese selam, bu kitabı okuduğum ve bitirdiğim için çok mutluyum. Çünkü bu benim kitabı ikinci okuyuş denemem ve bu sefer başardım. Hatta oldukça başarılı bir polisiye okuması oldu diyebilirim. Öncelikle kitaba dair düşüncelerime geçmeden önce şunu belirteyim; kitap seçimi yaparken 'Yavaş ilerleyen, fazlasıyla etkileyici, ana karakterin dedektif olduğu bir polisiye' okumak istedim ve kesinlikle bu kitaptan bunların hepsini elde ettim. Kitabı neden sevdim kısaca geçeyim; anlatım ve kurgu ağır işlenmesine rağmen akıcı, olaylar birden fazla olmasına rağmen akış şekli keyifli (ana vaka dışında yan vakalarda işlenmiş ama asla ana odak noktanızı bozmuyor ve kafa karıştırmıyor, hatta ben sevdim bile), polis müfettişimiz Luc Callanach akıllı ve ağırbaşlı biri onu ve ekibini çok sevdim, hatta onları tekrar okumak isterim. Normalde katilin ilk başta belli olduğu polisiye kitapları sevmem ama bu kitapta bu çok güzel işlenmişti ve asla rahatsız etmemekle birlikte, katili daha çok okudukça heyecanım ve sinir katsayım iyice arttı. Son olarak ise vaka seçiminin fazlasıyla etkileyici olduğunu düşünüyorum. Şimdi okurken beni rahatsız eden birkaç şey oldu onlara da değineyim; birincisi Lively ve Harris adlı yan karakterlerin aşırı ergen gibi yazıldığını düşünüyorum. Bu insanların polis olduğunu düşününce bu fazla fazla hareketler bana çok saçma geldi. Yani şöyle bir yan bakış atıp 'I-ıhhm bu kulağa çok doğru ve gerçekçi gibi gelmiyor canım!' Dediğim oldu. Bir de neden bu insanların(polislerin) silahları yok, onu da anlamış değilim. Allah'tan ana karakterimiz ve ekibi mantıklı da hepsine ağzının payını verdi. İkinci beğenmediğim durum tamamen benimle ilgili, şimdi arkadaşlar ben her şeyi okurum (diye düşünüyordum) ama beni bu kadar etkileyen, rahatsız eden bir katil anlatımı ile
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Şimdi, belki bu puan kitaba fazla kalmış olabilir, kabul ediyorum. Ama.. ama.. ben çok mutluyum ve aşkı hissediyorum. Böyle kalbim, ruhum titreşiyor anlatabiliyor muyum? Bilmiyorum. Çok güzeldi. Çok klişeydi. Çok tahmin edilebilirdi. Çok komikti. Çok akıcıydı (başından kalkmadan daha doğrusu kalkamadan kesintisiz okudum!) Kısa, detaysız, olaylı ve mutlu bitti. Kitaba ciddiyetle yaklaşan çoğu kişiyi 10/10 şekilde tatmin etmeyebilir. Ama romcom okumak için güzel bir müzik (ki bu benim için her zaman 2000s-2010s comfort movie soundtracklerim olmuştur), aşkı hissetmek, okumak için hazır olan bir ruh hali, çığlık atarken bir yandan ağıza atmalık çikolata!! ve uygun bir okuma ortamı ile kitap bana ilaç gibi geldi. Böyle çekti aldı beni kollarına. O adam neydi öyle! Dostum.. Çok iyi hareketlere ve düşüncelere sahip bir karakterdi. Harper'a da bayıldım, sadece bir tık daha sevgi sözcükleri söylesin ve bunu okuyayım isterdim, bu konuda fazla kapalı kalmıştı. Onun dışında tam bir çerezlik, kahkaha atmalık, erimelik, düşmelik artık bu durumu özetleyen başka ne kelime varsa ondan bir kitaptı. Sevdim ve öneririm. Klişe olabilir, amaaan boşverin sadece okuyun ve aşkı hissedin. İki ruhun çekilmesini ve şu koskoca dünyada birbirlerini buluşunu.. Daha fazla duygusallaşmadan gidiyorum veee size henüz dumanları üstünde tüten sevgilerimi ve içten saygılarımı sunuyorum. Keyifli okumalar dilerim..
♡♡♡
Lanet olsun hahahahha. Delircem. Bu nee?? Yazarcığım sen nesin böyle? Senin kafan nerelere çalışıyor be kadın! Bayıldım da BAYILDIM! Yani ilk kitabın yeri bende çoook ayrı ama bu kitabı da beni aşırı şoka uğratıp, ters köşe yaptı. En son yerimde heyecandan zıplıyordum hjsjsjjs.
Şimdi, en başta planım pazartesi günü gelecek olan kitap kargomu almak ve yeni bir kitaba başlamaktı. Ancak pazar günü dayanamadım ve elime ilk gelen kitabı kaptığım gibi okumaya başladım. Kitap için ilk fark ettiğim şey şu oldu; ilk kitaba göre ikinci kitap kesinlikle çok daha akıcı. Bunun sebebi olarak ise ben bu kitapta gerginlik unsurunun ilk kitaba göre daha gevşek tutulduğunu düşünüyorum. İlk kitapta ilk sayfadan itibaren tüylerim diken dikendi ama bu kitapta sanırım ikinci kısımda uçuşa geçtim gibi hissediyorum. Bu yüzden de ilk kısımlar böyle bence birazcık fazla sular seller gibi okunuyordu. Hatta bir ara korktum dedim ki 'Böyle rahat rahat, hızlı hızlı okuyoruz ama inşallah böyle bitmez..' Sanırım 5 dakikada 20 sayfa okunur. Neyse ortalara geldim ve hop anlatıcımız, kitabın seyri ve işler değişti. Heyecan arttı ve beni bir merak sardı. İlk baştaki bana göre aşırı olan akıcılık olumlu düzeyde azaldı ve artık olayı çözümlemeye başladık. Her sayfada 'Aha bitti!' dedim. Yazar 'Yook olmazz, daha bitmedi!' dedi. Yani son sayfada bile bir bomba saklıydı. Hele sonlarda cidden yerimde duramıyordum. İlk kitap benim için hep ilk sırada ama bu da çok keyifli ve bence eğlenceliydi. Ben ilk kitapta dram yüklü, tüyler ürpertici bir gerginlik hissederken, ikinci kitapta ise daha eğlenceli-heyecanlı bir gerginlik hissettim. İyi ki bu yazarı tanımış ve kitaplarını okumuşum. Okuduğum iki kitabı da 10/10, mükemmeller benim için. Bakalım yeni çıkacak olan kitabı nasıl? Çok çok keyifli okumalar ve böyle
