Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Evet iyi bildin. Hep kapalı yere veririm sırtımı otururken. Tezgaha, varsa. Çünkü çok tattık arkadan gelen serseri kurşunları, çok gördük sarhoşluk numarasına vurup bıçağı geçiriverenleri insanın sırtına.
orhan veli'nin; "param yok. kışlık ayakkabım, montum yok ankara'ya nasıl geleyim, üşümek bir yana eşe dosta çevreye rezil olmak var" demesine rağmen, gel diye inat eden ve aslında istanbulda akrabaları olan parası+zamanı da olan ama ankaradan asla adım atamayan bir kadın nahit. orhan veli her mektubuna "senden aldığım son mektuba çok üzüldüm" diyerek başlıyor artık nasıl mektuplar aldıysa. nahitin evli olması bir yana, bu denli yoksul bir adam olmasa eminim orhan velinin aşkına karşılık verirdi. ama mektuplar aşırı duygu yüklüydü, çok çok güzel bir kitap