"Bana öyle geliyor ki semptomları çok fazla önemsiyoruz ve bu semptomların kaynağıyla çok az ilgileniyoruz. Çocuk yetiştirirken rahatımızın kaçmaması, herhangi bir sıkıntı yaşamamak, kısacası uslu çocuk yetiştirmek dışında bir şey düşünmüyoruz ve bu gelişim güzergahının çocuğun da yararına olup olmadığına çok az dikkat ediyoruz."
belki de güzelliğinin sırrı her şeyi yapabilmende değil her şeyi yapabileceğini düşünmendedir; belki de başka hiçbir şeyde kullanmayı beceremediğin gücünü anlamsızca harcamandadır, hepimizin kendisini gerçekten savurgan sayması ve “ah zamanı boşa harcamasaydım neler yapardım, neler!” demeye hakkı olduğunu sanmasıdır.