Yazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Uğur Büke
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
104
Basım Tarihi:
Haziran 2024
İlk Yayın Tarihi:
1860
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Первая любовь
ISBN:
9789750763649
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
41 diğer baskı · Tümünü Göster
İlk Aşk
3.212 okunmaTutku Yayınevi · Ocak 2014 · 112 s.
İlk Aşk
1.309 okunmaRen Kitap · Ocak 2018 · 112 s.
İlk Aşk
852 okunmaÖteki Yayınevi · 28 Kasım 2007 · 142 s.
İlk Aşk
629 okunmaİletişim Yayınları · Aralık 2019 · 148 s.
İlk Aşk
548 okunmaVarlık Yayınları · 21 Mart 2017 · 96 s.
İlk Aşk
315 okunmaBordo Siyah Yayınevi · Kasım 2010 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Vladimir, benim hüzünlü kekim diyerek başlıyorum incelemeye… Üç arkadaşın bir parti sonrası ilk aşklarını anlatmasıyla başlıyor hikaye, diğer arkadaşların anlatmaya değer bir aşkı olmayınca sıra bizim Vladimir’e geliyor, keşke anlatmasaydın ve keşke ben bu hikayeyi okumasaydım dediğim bir sondu. Vladimirin yaşadığı o ilk heyecan, üzüntü, hayal kırıklığı ve her şeye rağmen sevmeye devam etmesi… İlk aşk böyle bir şey mi ? Sevgili okurlar ve ilk aşk hep yaralar mı? Başka bir evrende ilk aşkına kavuşman dileğiyle…
İlk AşkAlıntı
Turgenyev’in ilk aşkı sade bir dille, okuyucuyu yormadan anlattığı kısa romanı.
Kahramanın, yani Vladimir’in ilk aşk karşısındaki içsel karmaşası ustalıkla yansıtılmış. Özellikle Turgenyev’in aşkın insana yaşattığı körlüğü, en basit işaretleri görmezden gelme halini ve âşık olunan kişiyi idealize etme durumunu bize çok iyi anlatır. Öyle ki, okuyucu Vladimir’den çok önce içinde bulunulan durumun farkına varır.
Ne demişler; herkes görür, bir tek âşık olan göremez.
Saf ve çocuksu bir hayranlıkla başlayan hikayenin, nasıl bu denli karanlık bir trajediye evrilebildiğini görmek gerçekten korkunç. Bazı kitaplar bakış açınızı değiştirir ya İlk Aşk tam olarak öyle bir eser. Vladimir’in Zinaida’ya duyduğu saf, çocuksu ilk aşk olarak adlandırılan hayranlığı okurken kitabın finalini oluşturan akıl almaz ters köşe... Turgenev, aşkın masum halini anlatırken bir yandan da insan doğasının karanlık taraflarına değiniyor.
Kitabın ardından bana kalan asıl soru Zinaida’nın çocuğu aslında Vladimir’in kardeşi mi? Bu sorunun cevabı sadece bir ihaneti vermiyor bizlere. Bir ailenin, genç bir ruhun paramparça oluşunu işliyor ilmek ilmek. Sonlara doğru masumiyet bitti, geriye cevabı aranırken bizleri rahatsız eden o ihtimal kaldı.
İki günlük Ankara seyahatimde yanımda sadece daha önce yarım bıraktığım İlk Aşk vardı. “Bu sefer bitireceğim” dedim ve öyle de oldu. Çoğunu Gar metrosunun altındaki belediye kütüphanesinde okudum. Ortam sessiz, sakin ve güzeldi ama kitap pek sarmadı açıkçası.
Konu aslında hoş: bir gencin ilk kez aşkla tanışması, yaşadığı duygular falan. Ama anlatım bana çok soğuk geldi. Karakterlere hiç ısınamadım, onların yaşadığı heyecanı ben hissedemedim. Bitirince de içimde büyük bir tatmin olmadı.
Yine de seyahat boyunca elimde başka bir şey yoktu. Çantamda tek kitap oydu ve ister istemez bütün vaktimi ona ayırdım. İyi vakit geçirttirmese de bana eşlik etti. Sonuçta Ankara’daki iki günümde tek arkadaşım o kitaptı.
Bu yıl bir oturuşta bitirdiğim ilk kitaptı. Bu sebeple beni fazlasıyla tatmin etti. Yazardan okuduğum ilk kitaptı. Dil yormadı aktı gitti. Vladimir ah çocuğum yazık oldu
Puan vermedi
Ivan Turgenyev Turgenyev, "İlk Aşk" ile yalnızca bir gençlik hikâyesi anlatmıyor; aynı zamanda kalbin en saf, en karmaşık, en incinebilir halini gözler önüne seriyor. Kısa ama etkileyici bu novella, ergenliğin eşiğindeki Vladimir’in gözünden, ilk defa âşık olmanın büyüsünü ve acısını anlatıyor.
Zinaida karakteri, klasik Rus edebiyatının unutulmaz kadın portrelerinden biri olarak aklımda kaldı. Büyüleyici olduğu kadar ulaşılmaz, zarif olduğu kadar çocuksu. Turgenyev, karakterleri aracılığıyla insan ruhunun derinliklerine öyle bir dokunuyor ki, bazı cümlelerde kendinizi durup uzun uzun düşünürken buluyorsunuz.
Okuması bir oturuşluk, etkisi ise uzun süre kalacak türden. Özellikle ilk aşkı yaşamış ya da hatırlamak isteyen herkesin kalbine dokunabilecek bir eser. Son satırlarda, büyümekle ilgili kaçınılmaz bir hüzün de var: “İlk aşk geçer… ama izi kalır.”
İlk Aşk Rus edebiyatına başlamak isteyenler için de iyi bir başlangıç olabilir. Ne çok ağır ne de yüzeysel.
Şu sıralar okuduğum, adı aşk romanı olan hiçbir kitap benim aşk tanımıma uymuyor ama yine de kitapları okumaya ve sevmeye devam ediyorum. Çünkü herkes hayata ve aşka bizim baktığımız pencereden bakmıyor.
İlk Aşk kitabında, ilk aşkın masumluğunu okumuyoruz; aksine onun ne kadar kırılgan ve yanıltıcı olabileceğini görüyoruz. Aşk neye denir, kime denir, gerçekten aşk dediğimiz şey nedir, bunlara bakıyoruz.
Kitap sadece yüz sayfa ama su gibi akıp gidiyor. Kısa olmasına rağmen insanın içinde bıraktığı his uzun süre kaybolmuyor. İlk aşkın heyecanından çok, hayal kırıklığını ve sessiz bir ihaneti anlatmasıyla akılda kalıyor.
Benim yazarla tanışma kitabım oldu ve yazarı araştırmakla başladım. İlginç bilgilerin yer aldığı ekşi sitesindeki entrylerden biri sağ olsun spoiler diye belirtmeden yapıştırmış spoilerı. Kitaba başlamadan en büyük spoilerı yedim maalesef. Dolayısıyla güzel bir ders oldu benim için.
Kitabın Can Yayınları baskısında yazım hataları olduğunu söylemek isterim, başka bir yayından okumak daha iyi olabilir.
Kitap yazarın hayatından izler barındırıyormuş. Bahsi geçen kadının kim olduğunu merak etmekle birlikte kendisine fazlasıyla uyuz oldum, öyle ki bazen kitabı fırlatmak istedim açıkçası.
Buralar spoiler:
Hadi ana karakterimiz aşık oldu, aşkından gerçekleri göremiyor diyelim. Bu pick me kadın sürekli ben masumum, aslında böyle değilim şöyle değilim diye diye herkesi parmağında oynatıyor yahu. Kimse de ben burada ne yapıyorum, elimi sallasam ellisi demiyor ve kadının oyunlarını bayıla bayıla oynuyorlar. Bir de kadının ana karakterimizi çocuk olarak gördüğünü söyleyip aynı zamanda onun duygularından faydalanması durumu var. Camdan atla demeler, fiziksel yakınlıklar... Çocuk olarak görüyorsan öyle davran tamamen dedirtiyor insana.
Kitabın anlatımının şiirselliği de bana biraz ağır geldi. Yani güzel betimlemeler var ama sürekli başka eserlere veya yazarlara atıfta bulunuluyor. Çeviri notu olarak belirtilse de hâkim olmadığım farklı eserlerin sürekli dile getirilmesiyle cümleleri gerekli bağlamda anladım mı emin değilim açıkçası.
Özetle kurgusu ve üslubu beni çok çekmedi. Belki çeviriden veya basımdan da kaynaklanıyor olabilir.
Yazar birçok platformda sıklıkla övülmüş, belki bu yüzden büyük bir beklentiyle okudum. Tolstoy ve Dostoyevski'den çok daha iyi olduğunu iddia edenler de vardı, küsmüşler bir de. Babalar ve Oğullar kitabı ile kendisiyle tekrar tanışmayı isterim.
Ek:
Puan vermedi·104 syf.·
2024 10. kitabı
Herkese merhaba ,
Bugün sizlere Ekim ayında okuduğum son kitap olan İlk Aşk romanının yorumuyla geldim. İvan Turgenyev, daha önce okumadığım yazarlardan biriydi. Kitabın isminden dolayı başta bir genç kızın veya genç bir erkeğin ilk aşkını okuyacağımızı tahmin ediyordum. Ancak böylesini beklemediğim kesin bir gerçekti.
Kitap, üç erkeğin bir araya geldiği bir zaman diliminde ilk aşklarından bahsetmeleriyle başlıyor. Sıra bizim karakterimiz Vladimir’e gelince, bunu anlatmakta zorlanacağını, bu sebeple öncesinde yazıya döküp bir sonraki bir araya gelmelerinde ilk aşkını bu şekilde anlatmak istediğini belirtir. Arkadaşları tarafından kabul alınca da başlar ilk aşkını kaleme almaya.
Öncelikle, yazara dair daha önce bir kitap okumadığım için bu hikayesini beğendiğimi söyleyebilirim. Ancak içinde benim için kırmızı çizgili bir konu geçince oldukça söylenerek okudum. Vladimir, 16 yaşında, başında kavak yelleri esen bir gençtir. Ailesiyle birlikte yazı geçirmek için gittikleri yazlığın müştemilat kısmına ailesi ile gelen Zinaida isimli genç kıza gönlünü kaptırır. Hoş, Zinaida’ya gönlünü kaptırmayan da yok ya zaten. Genç beylerin biri geliyor, ardından diğeri de geliyor. Belki kaba bir tabir olacak ancak çapkın bir genç kız. Bu arada hiçbirine sevgi anlamında bir şey hissetmiyor ancak etrafında olmalarından ve kendine ilgi gösterilmesinden oldukça memnun. Vladimir’in Zinaida’ya karşı hissettiği duygularla mücadelesini ve bu süreçte olanları okuyoruz. Kitap oldukça akıcı. Zaten 101 sayfa. Kısa klasik olarak geçiyor. Bir yolculukta veya ders arasında okuyabileceğiniz, hızlıca akacak bir kitap. Bazı yerleri kapalı kalmış olsa da, hikâyede geçen durumları sevmemiş olsam da akıcılığını (dört günde okuduğuma bakmayın dört gün boyunca 20 sayfa 30 sayfa diye sınırladım kendimi ),
İlk Aşk: İnsan Bazen Bir İnsana Değil, Bir Duyguya Âşık Olur
Turgenyev’in İlk Aşk adlı eseri yalnızca bir aşk hikâyesi anlatmıyor; insanın çocukluktan çıkıp duyguların sert gerçekliğiyle yüzleşmesini anlatıyor. Üstelik bunu büyük olaylarla değil, insan ruhunun içindeki küçük kırılmalarla başarıyor. Kitabı bitirdiğinizde elinizde büyük bir macera kalmıyor belki ama içinizde garip bir boşluk ve uzun süre dağılmayan bir his kalıyor.
Romanın merkezinde 16 yaşındaki Vladimir var. Vladimir’in yaşadığı şey yalnızca bir kıza duyduğu sevda değil; aynı zamanda ilk kez kıskançlığı, değersizlik hissini, tutkuyu ve hayal kırıklığını tatması. Turgenyev burada ilk aşkın masum olduğu kadar yıkıcı da olabileceğini çok gerçekçi bir şekilde göstermiş.
Kitabın en güçlü tarafı psikolojik derinliği. Vladimir’in o kararsız, kırılgan ve ne yapacağını bilemeyen hâli oldukça gerçek hissettiriyor. Zinayda karakteri ise başlı başına bir karmaşa. Bir an sıcak, bir an uzak; bir an masum, bir an acımasız. Zaten romanın etkileyici tarafı tam olarak burada başlıyor: İnsanların duygularının ne kadar değişken olduğunu çok doğal bir şekilde anlatıyor.
Turgenyev’in anlatımı sade ama oldukça samimi. Özellikle Vladimir’in sevdiği kişi uğruna kendini ispat etmeye çalışması, onun için anlamsız şeyler yapması, gençlik dönemindeki o “duygularla hareket etme” hâlini çok başarılı yansıtıyor. Çünkü insan ilk aşkında çoğu zaman mantığıyla değil, tamamen hisleriyle hareket ediyor.
Ancak kitap kusursuz değil. Öncelikle olay örgüsü oldukça basit ilerliyor ve dikkatli bir okur kitabın gidişatını büyük ölçüde tahmin edebiliyor. Ayrıca Vladimir’in fazla pasif bir karakter olması zaman zaman insanı yoruyor. Büyük bir aşk yaşayan bir karakterden daha güçlü çıkışlar bekliyorsunuz fakat Vladimir çoğu zaman kendi içinde yaşayan, yüzleşemeyen bir karakter olarak kalıyor.
Bunun
Yazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
