Sümeyye Aydoğan
@aydogannsumeyye
3 okur puanı
Eylül 2024 tarihinde katıldı
Felsefi bir arayışın hikâyeleştirilmesi diyebilirim bu kitap için. Sophie'nin Dünyası kitabını anımsattı bu yanıyla. Bu arayış bence sıkmadan aktarılıyordu. Bunun yanında farklı düşünce akımlarıyla Budizm harmanlanmış gibiydi. Bu kadar sorgulama cümleleri barındırmasına rağmen akıcıydı. Yine de herkese hitap etmeyebilir, bir şans vermekten zarar gelmez diye düşünüyorum.
Benim bir de kitap kapağına eleştirim olacak. Hiçbir fikri olmayan biri yazarın adını kitap ismi sanabilir. Bir amacı varsa da bilmiyorum ama daha önce hiç yazar isminin kitap ismine kıyasla bu kadar büyük yazıldığını görmedim sanırım.
**Spoiler*
Özellikle nehir ve zaman anlatımıyla Herakletios sık sık geldi aklıma. Belki birçok başka düşünüre atıfta bulunmuştur Hermann Hesse ama en aklımda kalan bu oldu. Ana karakterimizin kişisel dönüşümünü, geçmişteki hallerine yaptığı eleştirileri, bir nevi oğlu açısından yaşadığı karmayı okumak güzeldi. Ama aklıma takılan bir şey şuydu: Kamala gideceğini söylemeseydi Siddhartha gerçekten o zengin hayatı bırakıp gider miydi? Bir de bilmiyorum sadece bir kısımda değil genel olarak egoist geldi bana Siddhartha. Ve bu kadar çok arayan biri için yeterince şeyi aramış gibi hissettirmedi. Kayıkçının yanında bulduğu huzur belki buna sebep oldu bilmiyorum. Ama bu konuda biraz eksik hissettirdi açıkçası. Sürekli Om ve nehir nereye kadar diye düşündüğüm anlar oldu ayrıca. Özetle şans verildiğinde akıp giden, çeşitli felsefi ögeler bulunduran bir kitap.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarla tanışma kitabımdı.
Başta şirin bir köpeğin duygusallığından bahsedilecek bir kitap olduğunu düşünmüştüm. Çocuk Kalbi kitabı böyle düşünmeme sebep oldu belki de. Veya köpek başlığı içeren popüler kitapların köpeğin masumiyetini anlatması. Tabii ki ön kapaktaki resme bakınca ve arka kapaktaki yazıyı okuyunca durumun böyle olmadığını anladım. Kendi adıma rahatsız edici ve bilgilendirici olarak nitelendirebilirim bu kitabı. Döneminden izler taşıması sebebiyle ve çeşitli göndermelerle bunu bize aktardığı için bilgilendirici diyebilirim. Rahatsız edici olmasını ise spoiler kısmında yazacağım. Bunlara ek olarak bir çırpıda okunan bir kitap bence.
Spoiler
Rahatsız edici çünkü ameliyatı tüm detayıyla aktarıyor bize kitap. Bir yandan anlamak istiyorum, bir yandan okudukça içim kalkıyor. Neyse gün sonunda hayal edebildiğim bir fenotip oldu ameliyattan sonra.
Kitap boyunca olacakların bize sezdirilmesi ise hoşuma gitti. Örneğin Şarik artık zıvanadan çıkınca onu öldürmek mümkün değil, bu sürekli dile getiriliyor. Fakat biz okurlar da bir yandan düşünüyoruz, e o zaman ne yapılacak diye. Tabii ki eski hâline döndürülecek, doktorun o kavanoza bakışından biraz anlıyoruz aslında.
Bir yandan Rusya'nın eski zamanlardaki durumuna bir bakış atıyoruz adeta. Bunu çeşitli dükkanlar ve kurumlar aracılığıyla yapıyoruz. Çevirmen notlarının da bu konuda çok yardımcı olduğunu belirtmeliyim.
Kitap sayesinde çeşitli duyguları yaşadığımı da söylemek isterim. Örneğin ameliyat korkunç, Şarik'in eski haline dönmesi gerilimli, Şarik'in kendine isim seçme anı komik, yine Şarik'in söz dinlememesi çıldırtıcı... Böyle uzayıp gider. Komünistliğe yapılan atıflar da kitabın başka katmanı.
Bir diğer konu, ben bu ihtimali okurken hiç düşünmemiştim, en sonda gösterilen köpek gerçekten Şarik mi? Bunu
Benim yazarla tanışma kitabım oldu ve yazarı araştırmakla başladım. İlginç bilgilerin yer aldığı ekşi sitesindeki entrylerden biri sağ olsun spoiler diye belirtmeden yapıştırmış spoilerı. Kitaba başlamadan en büyük spoilerı yedim maalesef. Dolayısıyla güzel bir ders oldu benim için.
Kitabın Can Yayınları baskısında yazım hataları olduğunu söylemek isterim, başka bir yayından okumak daha iyi olabilir.
Kitap yazarın hayatından izler barındırıyormuş. Bahsi geçen kadının kim olduğunu merak etmekle birlikte kendisine fazlasıyla uyuz oldum, öyle ki bazen kitabı fırlatmak istedim açıkçası.
Buralar spoiler:
Hadi ana karakterimiz aşık oldu, aşkından gerçekleri göremiyor diyelim. Bu pick me kadın sürekli ben masumum, aslında böyle değilim şöyle değilim diye diye herkesi parmağında oynatıyor yahu. Kimse de ben burada ne yapıyorum, elimi sallasam ellisi demiyor ve kadının oyunlarını bayıla bayıla oynuyorlar. Bir de kadının ana karakterimizi çocuk olarak gördüğünü söyleyip aynı zamanda onun duygularından faydalanması durumu var. Camdan atla demeler, fiziksel yakınlıklar... Çocuk olarak görüyorsan öyle davran tamamen dedirtiyor insana.
Kitabın anlatımının şiirselliği de bana biraz ağır geldi. Yani güzel betimlemeler var ama sürekli başka eserlere veya yazarlara atıfta bulunuluyor. Çeviri notu olarak belirtilse de hâkim olmadığım farklı eserlerin sürekli dile getirilmesiyle cümleleri gerekli bağlamda anladım mı emin değilim açıkçası.
Özetle kurgusu ve üslubu beni çok çekmedi. Belki çeviriden veya basımdan da kaynaklanıyor olabilir.
Yazar birçok platformda sıklıkla övülmüş, belki bu yüzden büyük bir beklentiyle okudum. Tolstoy ve Dostoyevski'den çok daha iyi olduğunu iddia edenler de vardı, küsmüşler bir de. Babalar ve Oğullar kitabı ile kendisiyle tekrar tanışmayı isterim.
Ek:
