Ertesi sabah belediye başkanı, meclis üyeleriyle birlikte aşağıdaki meydandan geçiyordu. Sütunun önünden geçerlerken başını kaldırıp heykele baktı: “Şuna bakın! Mutlu Prens ne kadar perişan görünüyor!” dedi.
Belediye başkanıyla her zaman aynı fikirde olan meclis üyeleri, “Gerçekten ne kadar perişan!” diye haykırdı ve çıkıp heykele baktılar.
“Kılıcındaki yakut düşmüş ve altın kaplaması da düşmüş,” dedi belediye başkanı. “Neredeyse dilenciden farkı kalmamış!”
Meclis üyeleri, “Dilenciden farkı kalmamış,” dediler.
Belediye başkanı, “Üstelik ayağının dibinde bir kuş ölüsü var,” diye devam etti. “Kuşların burada ölmemesi ile ilgili bir tebliğ yayınlamalıyız.” Ve belediye kâtibi teklifi not etti.
Böylece Mutlu Prens’in heykelini indirdiler. Üniversiteden sanat profesörü, “Güzel olmadığı için artık faydası da yok,” dedi.