İrem Toplu
@irdiyorlar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yorgun musun, gökyüzle dargın mısın
Yumruğunu kaldırmaz oldun
Ne sularda adın kaldı, ne alanlarda sesin
Işıkla karanlığın çarpıştığı
Bir köşebaşıdır yüzün
Kulağının ardındaki uçurumu göstermez
Tarihin akışına karşı yürümekten
Kendi de dönüp bakmaz
Sen gökyüzüne baktığın zaman
Kuşlar yakıyorlar kanatlarını
Dünya alnına çarpıyor her sokağa çıkışında
Ağaçlar kökleriyle boğazına sarılıyor
Kimsesizim, dalsızım, duraksızım şimdi
Yaşamla aramda çözülmedik ne kaldı?
Bütün köprüler atılmış, yollar yokluğa çıkmıştır.
Okyanusun taşması bile bir damlanın günahıdır
Ki sen bir ırmaktın yaşamımda
Bütün çelişkilerin barıştığı bir alan
Aykırı bir düş, bütün karabasanlara