Daha önce söylemiş miydim hatırlamıyorum ama sağdan beklerken soldan , soldan beklerken sağdan vurdu hayat . Sandalye üstlerinde ve izmarit diplerinde , böyle öldüm ben . Uzun uzun ve de derinden ...
Kendimi bugünün içinde değil de , dünde mazinin gölgesinde bir yerdeymiş gibi hissediyorum. Hani ya sanki yaşamıyor da , çok evvelden yaşamışım gibi...
Lakin şimdi ne demek istediğini çok iyi anlıyorum ancak. Ancak mücadeleden muaf rahat bir hayat mı yaşıyorum, yoksa yaşadığım köhne hayatı mücadeleye değer mi görmüyorum, ondan emin olamıyorum. Hangi yalanları söyledim kendime nasıl ve ne şekilde avundum, avunuyorum bilemiyorum .