Edeple ifade edilebilecek her hareketin yürekte bir kökü olmalıdır. yürekle irtibatı kopuk anlamlar ameller tiyatrocunun sadece sahnede icra etmek üzere ezberlediği, hayatıyla irtibatını kuramadığı rollere benzer. Mesela namazda kalp Allah Teâlâ’ya tazarruda bulunurken bütün organlar buna katılıyor; safta ayaklar mahşerde durur gibi mustakim, kulaklar derin bir tevekkül içinde namazdaki kıraati dinliyor, gözler secde mahallinden başka bir noktaya nazar kılmıyor, eller göbeğin altında bağlanmış ve teslimiyeti resmeden bir görüntü arz ediyorsa edepten bahsedebiliriz.