"Saçlarımı toplamak beni hanımefendi yapıyorsa, ben de yirmi yaşıma kadar saçlarımı iki örgü yapar gezerim," "Büyümek, Bayan March olmak, uzun elbiseler giymek ve bir süs bitkisi gibi görünmek zorunda olduğumu düşünmekten nefret ediyorum. Oğlanların oyunlarından, uğraştıkları işlerden ve tavırlarından hoşlandığım halde bir kız olmak yeterince kötü bir durum zaten. Erkek olmadığım için yaşadığım hayal kırıklığından bir türlü kurtaramıyorum kendimi. Üstelik şu anda babamın yanında, cephede olmaya can atarken, içinde olduğum durum her zamankinden de berbat görünüyor. Burada yapabildiğim tek şey, yaşlı uyuşuk bir kadın gibi evde oturup örgü örmek!"
"Niçin ağlıyorsun o halde?"
"Saç...Saçlarım için!"
"Bunun için üzülmüyorum. Yine olsa yine yaparım. Böyle aptalca ağlayan yalnızca benim bencil yanım. Kimseye söyleme, geçti gitti. senin uyuduğunu sanmıştım, o yüzden tek güzelliğim bozulduğu için biraz yas tutayım demiştim...."