Kar günlerdir incecik, usul usul yağıyordu. Bu acı ve pis yoksulluğu örterek, hayatı sözde güzelleştirerek, çorak topraktan, ucuz betondan, dinmeyen öfkeden yapılmış bu şehri kandırıyordu.
"Hafızası insanın düşmanıdır," dedi aynı gece."Unuttum, kurtuldum sanırsın ama öyle bir şey yok. Yaşanmışlıktan kurtulmak yok. Toprağa girene kadar takip eder seni yaşanmış olan."
Arkasında kalan yıllar boyunca yaşadığı ne varsa ona acı veriyor. Hayatı ona acı veriyor. Güzel şeyleri de unutmak istiyor. Güzel şeyleri hatırlamanın ertesi günü mahveden, yıkıcı bir tarafı var.