Onun varlığı, kaderi ve bana olan ilgisi artık kuruyan beynimin son damlalarını da içine çekiyor.
Çok şeye sahibim ama ona olan sevgim her şeyi silip atıyor. Çok fazla şeyim var ama onsuz hiçbir şeyim yokmuş gibi.
İnsanoğlu böyle geçicidir. Kendi varlığına en çok inandığı, sevdiklerinin anılarında ve kalplerinde derin izler bıraktığını sandığı yerlerde bile, hızla silinip gider.
Bunları umursamamam gerektiğini söyleyebilirsin ama kendisinden yararlanan aptalların kahkahalarına sabırla katlanabilecek kimse var mıdır? Ancak onların söylediklerinin asılsız olduğu ortaya çıktığında insan biraz olsun huzur bulabilir.
Ahmaklar, insanın yerinin, büyüklüğünün kanıtı olamayacağını çünkü en önde yer alanların nadiren çok önemli olduklarını anlayamıyorlar.