irem

Şeytanın da kanatlarının olduğu zamanlarda her şey hala mümkündü. Zihnin dünyadaki açgözlülüğünün peşinden getirdiği alçalma bizi pişmanlıklarımızdan başka besin bulamadan tek başımıza bıraktı bizi.
Sayfa 65·Kitabı okuyor
Felsefe
Reklam
Bu dünyada oynayacak hiçbir rolüm olmadığından, hayatı saf bir hal olarak deneyimleyebildim. Hiçbir inanca ne de herhangi bir geleceğe kanmadan. Ne yaparsam yapayım geleceğin ötesindeydim.
Sayfa 69·Kitabı okuyor
Felsefe
Hayatın her kavşağında şeytana rastladım. Kimi zaman ona elimi vererek yoluma devam ettim; hiç yalnız olmadığımı fazlasıyla bilmeme rağmen son terk ediliş anında asla bilmeyerek kimi zaman ruhumda aradım sesini.
Sayfa 69·Kitabı okuyor
Felsefe
Ben duvarları ruhuyla boyayan ama kendinde -karanlığın birkaç nüansı hariç- azıcık bile renk bulunmayan bir işçi gibiyim.
Sayfa 71·Kitabı okuyor
Felsefe
Bugüne dek asla dökülmemiş ya da bastırılmamış gözyaşları derman olabilseydi eğer, şifa bulmayı bilmediğimiz acının hortlaklarını kovmaya gerek olmazdı.
Sayfa 35·Kitabı okuyor
Felsefe
Reklam