Yalnızlığın en dip perspektifinden bir anlatı türü. Zaman zaman ben miyim onun yalnızlığını çeken acaba diyerek kendime sormadan edemedim. Tadımlık, kısacık ama derin...Yalnızlığı sevip bir o kadar da ondan korkan, şikayet eden biriyle konuşuyoruz aslında. Ara verip kendi kendime artık şu perdeyi aralasalar mı, işkence yahu şu adama yeter artık dediğim de oldu. Ama onun zaten içten içe bunu istediğini de hissettim. Böyle bir yalnızlığın içinde kendisini asla unutmuyor. Her isteğimizin olmadığı, canımız neyi isterse yapamadığımız, dilediğimiz gibi davranamayacağımızı yalnızlık dilini bize en çarpıcı şekilde işliyor.