İrem Coşar
@iremizz01
Okyanusta ölmez de insan,
Gider bir kaşık sevdada boğulur..
Şu anda okuduğu kitap
Sevgiyi hiç yaşamamış kişiler yoğun bir sevgiyle karşılaştığı zaman bocalıyor, ne yapacağını bilmiyor. O duyguyu yaşarsa kendini kaybedeceğini düşünüyor. Bu yüzden onlara en kolay gelen şeyi yapıp kaçmayı tercih ediyorlar. Yaptıklarının hata olduğunu zaten anlamıyorlar, fark ettiklerinde çok geç oluyor. Seven insanların kalplerinde yarattıkları kocaman boşluk ve kırık hiç geçmiyor..
Anne bak bende yaşlanıyorum.
Yüzüm, ellerim, hele de gözlerim.
Gülmediğim zamanlarda da duruyor etrafında ki çizgiler.
Gençliğimin o ışıltısı sönüyor gözbebeklerimde…
Anne bak yaşlanıyorum bende.
Yavaş yavaş ağrımaya da başladı dizlerim merdiven çıkarken.
Ayakta kalamıyorum üstelik eskisi kadar…
Anne dedim ya yaşlanıyorum işte.
Tüm duygularım, kalbim hele de ruhum.
Daha bi oturaklı oldum,
Ölüyor içimdeki sebepsiz neşe,
Teslim oluyor zaman denen acımasız kalite…
O ne itaat, o ne yalakalık, ne dalkavukluk, ne gurursuzluk ve ne sefil bir aşağılanmaydı öyle!
Ah sevda bahçemin tutsak çiçeği.
Ben seni oraya hapsettim.
Seni hapsettim kırık bir aşk şarkısı eşliğinde.
Hüzne buladım seni.
Deniz meltemlerini okşayan saçlarını hapsettim kalbimin kıvrımlarına.
Ordasın artık.
Oradasın ve ne kadar olman gerekiyorsa. "🪸
Çocukluk gökdeleninden
Ağır bir çökme töreniyle
Alt-üst-bir yüzeye iniyor
Ağlarken kapanıyor toprağa
Bütün yüksekliği açık düşlerin.
Büyüyor...