İrem Coşar

İrem Coşar
@iremizz01
Okyanusta ölmez de insan, Gider bir kaşık sevdada boğulur..
Benim olan ne varsa doldurdum ceplerime, Ağzımda bir kaç kelime küfür, Aklımda yine sen, Gidiyorum . Beceremediğim evlatlığımı, Başaramadığım iş hayatımı, Ümidi kestiğim yarınlarımı, Ceplerime doldurdum, Gidiyorum. Üstesinden gelemediğim akrabalık ilişkilerini Neresinden tutarsam tutayım elimde kalan karı koca hikayesini, Anne baba olmanın sorumluluk yüklerini, Heybeme doldurdum, Gidiyorum. Bitmek bilmeyen sağlık problemlerini, Stresten kopardığım tırnaklarımın kenarında duran etleri, Sıkmaktan kırılan birkaç dişimi, Çantama doldurdum, Gidiyorum. Biri bitmeden diğerini tutuşturduğum izmaritlerimi, Hatıra olsun diye sakladığım birkaç şiirimi, Cüzdanımda sakladığım sevdiğim insanların resimlerini, Çöpe attım, Gidiyorum. Parça parça olmuş ümitlerimi,
İnsan ve Hayat
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
“Beni alıp tekrar karnına soksan bile koruyamazsın artık anne!”
Beni güzel hatırla Sayfalarca mektup bıraktım sana Şiirler yazdım her gece Çoğunu okutmadım Sakladım günahını sevabını İçimden sessizce gittin Ama bir tek ben duyabildim…
Şiir
Arza hacet yok, halim sana ayandır. Dile gerek yok, sessizliğim sana beyandır. Söze lüzum yok, susuşum sana kelamdır. Kelama ihtiyaç yok, aşk sana figandır.
İnsan ve Hayat
Tanrı’nın olmamı istediği yer burası mı ? Karanlığın içi mi ? Karanlık neyle ölçülür ? Gülüşünü duyamıyorum. Mesela bununla ölçülür. Zaman ben senin nerendeyim ? Beni koyduğun yerde mi ? Aslında ben şuradayım. Tam şurada. Aynadaki aksine arsızca bakan bir canavarın avucunda.
İnsan ve Duygular