İrem
@iremk07
20 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Cengiz Aytmatov’un Selvi Boylum Al Yazmalım adlı kitabını okuma fırsatı buldum. Daha önce filmini de izlediğim için az çok ne okuyacağıma aşinaydım. Her şeyin sadece sevgi olmadığını, yazarın kaleminden çıkan kelimelerle hissetmek oldukça mümkündü. Yazarın samimi, sade ve duygulu anlatımı beni etkiledi.
Samet’in kamyonete olan hevesine rağmen babasına olan düşkünlüğü, sevginin sadece kan bağı değil, emek olduğunu da vurguluyordu. Kitabı okurken beni etkileyen bir kısım da şu oldu: “Size şerefim üzerine yemin ederim, kaza geçiren adamın Asel’in bıraktığı adam olduğunu bilmiyordum. Hoş, bilsem bile aynı yardımı yapardım ya...” Bu cümle, kafamda şu düşüncenin oluşmasına neden oldu: Baytemir’in yerinde İlyas olsaydı, aynısını yapar mıydı?
Son sözlerimi, okumuş olduğum kitap kadar beni etkileyen filmden bir alıntıyla bitirmek istiyorum. Bence bu söz, tüm kitabın anlam ve önemini özetliyordu: “Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu. Sevgi emekti...”
Herkese iyi okumalar dilerim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gabriel García Márquez’in kaleminden çıkan Kırmızı Pazartesi kitabını nihayet okuma fırsatı buldum. Uzun zamandır elimdeydi, ancak bir türlü başlayamamıştım. Normalde polisiye kitaplarında aşina olduğumuz olay akışının aksine, bu kitapta ne katili ne de öldürülen kişiyi sonda öğreniyoruz.
Kitap, “Santiago Nasar, onu öldürecekleri gün...” cümlesiyle başlıyor ve “Beni öldürdüler, Wene Hala” cümlesiyle sona eriyor. Başından sonuna kadar akıcı bir dille yazılmış olan bu roman, özellikle son cümlesiyle insanın ürpermesine yol açıyor. Santiago Nasar’ın suçlu olduğuna dair hiçbir ipucunun bulunmaması ve herkesin onun öldürüleceğini bilmesine rağmen hiçbir şey yapmaması, kitapta geçen şu alıntıyı aklıma getiriyor: “Bana bir önyargı verin, dünyayı yerinden oynatayım.”
Ayrıca, kitapta geçen şu cümle de beni oldukça etkiledi: “ ‘Cenazemde çiçek istemem ha, ‘ demişti bana; ertesi gün oraya çiçek konmaması işiyle benim uğraşacağımı aklına bile getirmeden.” Kırmızı Pazartesi, okunmasını tavsiye edebileceğim bir kitap. Herkese iyi okumalar dilerim.
