Günümüz toplumunun tüm değer üretmeyenlerine iş bulmak, sanayi donanımının sonsuzca gelişebilmesine izin vermek için işçi sınıfı, tıpkı burjuvazi gibi, kanaatkârlığından vazgeçip tüketicilik kabiliyetini sonsuzca geliştirmek zorunda kalacak.
Daracık korseler içinde boğulan, potinleri ayaklarını sıkan, bir kömür işçisinin yüzünü pancarlar kadar kızartacak kadar dekolte giyen bu hanımlar, geceler boyunca yoksullara birkaç kuruş toplayabilmek için yardım balolarında dolaşıp dururlar. Birer azizedir onlar!
Ama ne görüyoruz? Makineler mükemmelleşip durmadan artan bir hız ve doğrulukla insanın çalışmasını aşağı çekerken, işçi dinlenme süresini bu oranda arttıracağına sanki makineyle yarışmak ister gibi gayretini iki katına çıkarıyor. Ne saçma ve öldürücü bir rekabet!