Meryem İrem Ataibiş
@iremma
82 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi
İskender Pala’yı okumak nefes istiyor gerçekten. Olaylar o kadar koştur koştur yaşanıyor ki, karmakarışık olması cabası. Bir de çok dikkat istiyor. O olaylar silsilesinde en ufak bir detay ileride büyük olayların düğümleri olabiliyor, kaçırınca kitap anlamsızlaşıyor.
Bundan önce Pala’nın Katre-i Matem’ini okudum iki gün arayla iki kere. İki kere olmasının sebebi, ilkinde kitabı çok hızlı okumam ve detayları kaçırmam sonrasında kaçırdığım detaylar yüzünden büyük olaylarda boşluğa düşmem sebep oldu.
Bayılıyorum beni böyle yoran kitaplara.
Ama şunu söyleyeyim; kitap tam bir divan edebiyatı şöleni.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaten Pamuk’un elinden ne çıksa aşkla okurum. Bu da en iyi romanlarında ilk üçe girer. Kitaplarında “flashback” tekniğini Pamuk’tan daha iyi kullanan var mıdır sanmam. Bu adamın her kitabı film izler gibi hissettiriyor, akıyor.
Koyu bir cumhuriyet yazarı olduğunu biliyordum ancak bunun dağılma dönemindeki Osmanlı padişahlarına nefret boyutunda olduğunu bilmiyordum.
“Osmanlı zulmü, istibdat dönemi, müstebit Abdülhamit” sıfatlandırmalarını bu çok sevdiğim yazarın ideolojik falsoları olarak değerlendirip kitabı çooookça tavsiye ediyorum.
Bir buçuk yıl sırf Türk Tarihi okuduktan sonra İngiliz edebiyatı okumak hezimetmiş cidden. Hele bir de bilim kurguysa.
Hayata dair umutsuzluğa düştüyseniz, kendinizi iyi hissetmiyorsanız okuyun. Tabii on dört yaşında bir kız iseniz. Bu, popüler kültür boyamalarıyla alıp hayalkırıklığına uğradığım kaçıncı kitap bilmiyorum. Balon.
Ortaylı yaşayan en büyük tarihçidir. Burası net. Meseleyi gayet realist ve objektif anlatmış. 1880’li yıllardan 2000’li yıllara kadar olan tarihi süreç hakkında her anlamda heterojen bir fikir sahibi olabiliyorsunuz.
Fakat…
Üzerinde biraz durulsa çok su götürecek meseleleri çok yuvarlak ve pembe geçmiş. Benim nezdimde ezanın Türkçeleştirilmesi ya da hanedanın ülkeden kovulması bu meselelere dahil. Bunları böyle çok uzaktan, suya sabuna dokunulmadan anlatılmasını tepki çekmekten imtina edilmesine bağlıyorum.
Önce 2. Murad’ın sonra 2. Mehmed’in hayatını bize baştan sona okutturan, film izler gibi İstanbul’un fethini anlatan, aslında “2. Mehmed eceliyle ölmemiştir, cinayet ihtimali de vardır.” diye içimize nifak tohumları eken, sonra “kitap sizi sarsın diye numara çektim” diye sürprize yatan sonrasında bir iki güncel olay kitleyip zamanı bugüne yayan, iki zaman arasında geçiş yaparken okuru allak bullak eden, kalkıp bize tarihin kült taşlarını anlatan kitabı polisiye romanı diye yutturan yazara ne denir?
