üç yıldır ölüyorsun Hatice
yataktan kalkıyorum, ölüyorsun
odadan odaya geçiyorum, ölüyorsun
su içiyorum, boğazımda mezar hecesi bir taş
...
işten geliyorsun, kış, soluğun saçaksız kuşlar
iki omuzunda bitmiş gün
ellerinden tutuyorum
birden ölüyorsun.
"Bugün çok güzelsin" diyor Ayşegül Hemşire
içinde bir nazlı göl usulca yapraklanıyor
tam kendini seveceksin
ölüyorsun.
...
"Hatice Abla" diyorlar, hepsi birer Lokman iyiliği
gözlerin bir daha tutunuyor dünyaya
ölüyorsun.
yirmi yaşımız siyah beyaz bir zaman
ankara henüz ana rahmimiz olmamış
güzelliğini omzuma alıyorum Kurtuluş Parkı'nda
dört yanımız yeni dünyaların buğulu harfleri
saçların ağzımda düğün-dernek
birden ölüyorsun.
...
sevmenin tanrı soluğuyuz ikimiz de
gövdemiz dünyanın ilk atlası boynundan dudaklarına dönüyorum mahcup
kışlanın radyosu birden camlarda:
bastığımız kara toprak boyumuzu aşar bir gün.