Zeynep İrem
@iremszone
8 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Nitekim Belkıya' yı uzun bir zaman sonra, yani bana ihanet ettiğinde bir kez daha görecektim. Ama bu Belkıya benim tanıdığım, benim salıverdiğim, benim uğurladığımı ve benim sevdiğim Belkıya değildi. İnancına ihanet katmıştı. İnananın en çok öğrenmesi gereken şey, sabırdır. Belkıya aradığı gerçeği, ya da düşü, kendi ömrüne sığdırmak istedi. Oysa "gerçeklerimiz" ya da "düşlerimiz" çoğu kez bizim "müddet-i ömrümüzü" aşarlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oysa bilgi de, hava gibi, su gibi, güneş gibi bütün insanlığındır. Onu insanlardan esirgemeye kimsenin gücü yetmez. Yasaklar gerçeği yok etmez, yalnızca erteler. Kaldı ki gerçek, kendisine ihanet edenlerden öcünü bir gün mutlaka alır.
"Sen şimdiki Camsap olarak her yemin edersin, üstelik beni inandırabilirsin de; ama bir gün ihanet edecek olan şimdiki Camsap değildir ki artık. Gelecekteki Camsap adına nasıl vaatte bulunabilirsin? Onu sen de tanımıyorsun ki..."
"Düşün ki yolun buraya bir ihanet sonucu düşmüş ya Camsap," dedi Şahmeran. "İyi bir başlangıç değil bu. Bir ihanet sonucu gelmişsin ya buraya; yolun kötülükle belirlenmiştir artık. Çünkü ihanet bir kere başlamaya görsün, kılık değiştirip sürer insan hayatında."
Hem oğullar, babalarının izsürücüleri değillerdir. Babalar, oğullarının kendi kaldıkları yerden sürdüren bir çömez gibi görmekten vazgeçmelidirler. Oğul, çömez değildir; oğul, oğuldur.
Camsap, Camsap'tı. Onu olduğu gibi kabul etmekten başka çare yoktu. Başlıbaşına bir insandı artık. Yazgısıyla birlikte başlıbaşına bir insan.