''Bu insanlar niçin burada? Neden yemek yiyorlar? Onların var olduklarını bilmedikleri besbelli. Çıkmak, herhangi bir yere gitmek istiyorum. Gerçekten kendi yerimi bulacağım, içine yerleşebileceğim yere... Ama benim yerim diye bir şey yok; ben fazlalığım.''
''Tutkum ölmüştü artık. Yıllarca onunla dolup sürüklenmiştim, ama şimdi içim bomboştu. Bu yetmiyormuş gibi tatsız tuzsuz, koskaca bir düşünce de kayıtsızca durmuştu karşımda. Ne olduğunu pek bilmiyordum bunun, ama içimi öyle daraltıyordu ki bakamıyordum.''
"Bazen hayatta öyle insanlarla karşılaşırız ki, daha önce hiç tanışmamış ve tek bir kelime konuşmamış olsak bile daha ilk görüşte onu yakından tanıma isteği duyarız."