Bütün özgürlükleri, rahatlıkları, servetleri kendisi için isteyen, halka ise en kaba, kara, çokluk yabanıl yoksunluklara sabır ve katlanma gereğini aşılayan halkın yüksek tabakasına karşıydı.
Sabırlı halk kitlesinden de nefret ederdi. Halkın akıl ve fikir uyuşukluğundan da iğrenirdi. Halk kitlesinin kendi çıplaklığına, sarhoşluğuna, haktan yoksunluğuna, ömrünün bütün iç ve dış pisliğine alışıp razı oluşuna nefretten köpürürdü.
Aydın olmak, sizin niteliğiniz değildir. Bu size iktidar, onur, gönençli yaşayış için hak vermez. Siz halkın ışık kaynağısınız; mum yakılınca kapalı tutulmaz, çevredeki her şeyi aydınlatması için yükseğe, şamdana konur.