irem
@iremydd
her şeyin tam anlamıyla farkında olmak bir hastalıktır; hem de tümüyle gerçek bir hastalık.
bonae quieti
zelda’nın da dediği gibi; Biliyorum, bir gün dayanamayacak küçük kalbim.
Arkamı dönüp inandığım ve güvendiğim her şeye veda edeceğim.
irem
@iremydd
·intihar bazen de geride kalanlara bir suçlama değil, ait olduğun yere varma isteği olabilir. anlaşılamamak bence çok bir mesele değil artık fakat akışa uyum sağlayamamak, insanlar gibi ve onlar için üretim ve tüketim yapamamak,belki çoğu zaman dışarıdan garip algılanmak, içindeki buhrandan kimseye bahsedememek, sessiz sedasız gürültülü çığlıklar atmak, diğerleri tarafından ‘romantik’ , ‘aşırı hassas’ , ‘fazla duygusal’ ilan edilmek, ruhuna dokunabilecek bir şey aramak ama bunları hep geçmiş zamanda bulmak, tam bulduğunu zannettiğinde de hüsrana uğramak, belki içindeki bir yere ait olma isteğinin üstesinden gelememek, geçmiş yılların, geçmiş ruhların, diğerlerinin ıstırabını çekmek, belki varoluş savaşını çok güçsüz bir ruh ve bedende vermek, sonsuz bir yalnızlık içinde olmak, ruhunun süresizce bu derin acıya maruz kalacağına inanmak, bu inancı zihninden asla atamamak, tanrıya inanmak ama ondan nefret etmek, belki intihar sadece biraz şefkat bulacağın bir ‘yer’e gitmek istemek, çocukluğunda tattığın ama acımasızca elinden alınan o sevgiyi aramak, düşmanlarına karşı intikam dolmak bununla kavrulmak fakat intikam alamayacak kadar narin olmak, belki de intihar bazen bu demektir.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
intihar bazen de geride kalanlara bir suçlama değil, ait olduğun yere varma isteği olabilir. anlaşılamamak bence çok bir mesele değil artık fakat akışa uyum sağlayamamak, insanlar gibi ve onlar için üretim ve tüketim yapamamak,belki çoğu zaman dışarıdan garip algılanmak, içindeki buhrandan kimseye bahsedememek, sessiz sedasız gürültülü çığlıklar atmak, diğerleri tarafından ‘romantik’ , ‘aşırı hassas’ , ‘fazla duygusal’ ilan edilmek, ruhuna dokunabilecek bir şey aramak ama bunları hep geçmiş zamanda bulmak, tam bulduğunu zannettiğinde de hüsrana uğramak, belki içindeki bir yere ait olma isteğinin üstesinden gelememek, geçmiş yılların, geçmiş ruhların, diğerlerinin ıstırabını çekmek, belki varoluş savaşını çok güçsüz bir ruh ve bedende vermek, sonsuz bir yalnızlık içinde olmak, ruhunun süresizce bu derin acıya maruz kalacağına inanmak, bu inancı zihninden asla atamamak, tanrıya inanmak ama ondan nefret etmek, belki intihar sadece biraz şefkat bulacağın bir ‘yer’e gitmek istemek, çocukluğunda tattığın ama acımasızca elinden alınan o sevgiyi aramak, düşmanlarına karşı intikam dolmak bununla kavrulmak fakat intikam alamayacak kadar narin olmak, belki de intihar bazen bu demektir.
İnsanı sessiz kalmaya zorlayan acı, onu bağırmaya zorlayan acıdan çok daha ağırdır.
Furuğ Ferruhzad
Furuğ Ferruhzad