İremsu ALSAT
@iresmu
Ziyadesiyle, ziyan olduk.
83 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Hiç önemsemiyormuş gibi gözüküp,
Deliler gibi önemsiyordum.
Bu da benim ikilemimdi."
~
Murathan Mungan
Murathan Mungan
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
>İleride bu zamanlara acıyla değil de yaşadıklarıma olan minnetimle bakmak istiyorum. Belki bundan sonra her şey çok güzel olmayacak ama ben artık ağlamak kadar gülmeyi de biliyorum. Artık düşmem demiyorum ama kalkmayı da biliyorum. Hemde ellerimden hiç kimse tutmadan. Kendime söz veriyorum bu zamanların yorgunluğu, yalnızlığı benim omzuma yük olmayacak. Hayat; bana bir borcun yok. Bana hiçbir şey de vaadetmedin zaten. Verdiklerin için de aldıkların için de teşekkür ederim. Hayat; her şeyin acısını sadece yaşayarak çıkaracağım. 🌔
Sonra dayanamıyorsun.Edebiyat
> Her şeyi içine atmaktan yavaş yavaş tükendiğini hissediyorsun. Seni çok iyi anlıyorum diyen herkesin, seni anlamadığını görüyorsun. Yapabildiğin en iyi şeyin yazmak olduğunu görüyorsun. Yazıyorsun. Herkesten saklasan da, gizlesen de tükeniyorsun. Hani o dışarıya verdiğin mutluyum imajı var ya; içini yiyip bitiriyor. Biri gelse ve gerçekten de tam anlamıyla yanında olsa, düzeleceksin gibi geliyor. Ama o kadar çok yenilgiye uğradın ki sevmede, değer vermede, bir yanın hep kimseye güvenme diyor. O yanına yenilmeye başladığın zaman, asıl acıları tatmaya da başlıyorsun. İşte o anlar kalbinin, aklını yendiği anlar oluyor.
>Ve benim kalbim akılımı hep yeniyor. Değer vermekte bir sorun yok, aynı önemi, ilgiyi, sevgiyi, değeri göremeyince başlıyor asıl sorun. Asıl sorunlar, asıl canını yakanlar oluyor. Bir de yitirdiklerin var, dönülmez yolda bıraktıkların, geri dönmeyeceğini ezberlediklerin. Hani her şeyde derler ya ”hayat devam ediyor” aynen öyle. Ne giden geri geliyor, ne kalanlar değerini biliyor, ne yerin, ne de kıymetin değişiyor. Sen sadece günden güne eriyorsun, tükeniyorsun, hissizleşiyorsun. Ama gerçekten de bir gün aklım bu savaştan üstün çıkarsa, o zaman tam anlamıyla sevdiğim insanlar, tam anlamıyla soğukluğu tadacaklar. 🌔
>İnsanların birbirini anlamamasındandır geceye hasretim. Karşılıksız kendimi dinlediğim andır gece. Gün içerisinde güler eğlenirim ama kendimle baş başa kalınca anlarım iyi olmadığımı. Bilmiyorum, bir şeyler eksik belki de içimde. Eksik ama normal bir boşluk değil bu. Dışım sessiz sakin bir orman, içim mahşer yeri misali... Olurda halimi merak ederseniz beni geceye sorun. Anlatabilir mi veya siz anlar mısınız bilemem ama o kadar fazla şey kaybettim ki içimden, şimdi hayatı neresinden yaşamaya kalksam elimde kalıyor. 🌑