Kişinin kişisel menkıbesinin peşini bırakmaması gerektiğini, hayatın içindeki işaretlerin bizi en başından beri bu yolda yönlendirdiğini fakat bizim görmezden geldiğimizin farkına varmamızı sağlayan tam anlamıyla hayat dersi niteliğinde bir kitap.
Benim sana karşı beslediğim hislerin hiçbir zaman herhangi bir "çünkü"sü olmadı.
Hiçbir zaman herhangi bir "eğer"i de olmadı.
Ben sana her şeye "rağmen" aşıktım.
Alttan alan taraf olmayın bir şeyleri kendi içinizde halletmeye çalışmayın. Sonra her şey birikiyor ve en ufak şeyleri abartan siz oluyorsunuz. Ama karşı tarafın kalbi - her şey iyiymişçesine - rahatken sizin kalbinizin nasıl harabeye döndüğünü asla anlayamıyor insanlar.
"Bunda abartıcak ne var?" Hayattaki en bencilce ve en iğrenç cümle olabilir mi acaba. Eğer içinizde bir şeyleri biriktirirseniz en sonunda artık dayanamadığınızda duyduğunuz cümle olacaktır.