İrfan Öz
@irfanoz
Kimya Öğretmeni, Geleneksel Savaş Sanatları Eğitmeni, Eskiden Tıbbi Tanıtım Temsilcisi
Yüksek Lisans Terk
Ankara
Mersin
129 okur puanıEylül 2017 tarihinde katıldı
Abartılmış bir eser
Distopik olarak daha iyi kitaplar okumuşluğum var. 1952 yılında yazılmış olması, bugünleri de biraz olsun öngörüyor olması kitabı iyi kılan bir özellik olsa da ben konunun çok daha iyi bir kurgu ile yazılabileceğini düşüyorum. Yazarın uslûbunu pek beğenmedim. Malesef bitmesi için iteklemem gerekti. O nedenle abartılmış bir eser gibi geldi bana. Fazlaca övgü almış. Tavsiye edeceğim bir yapıt değil. Konu olarak ilgi çekici ve insanlara kitapların değerini bilin dedirtse de bence biraz zaman kaybı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İntikam
Necib Mahfuz'un okuduğum romanları arasında biraz daha basitçe kurgulanmış bir romandı bu. İncelemelerde herkes konunun özetini geçmiş olduğu için buna değinmeyeceğim. Tabiki eser yine yazarın üslubuna göre bir çırpıda okunuyor. Eserin geri planında Mısır'daki başarısızlığa uğramış devrim konu alınıyor. Ben Necib Mahfuz'un kitaplarına Türkiye'den çokça esintiler, benzer yaşam hikayeleri, benzer duygular buluyorum. Bu kitapta da ara ara ne kadar da tanıdık hisler dedirtiyor kişilerin davranışları. Benim özet olarak söyleyeceğim şeyse gerçekten intikam kötü bir his ama illaki yapılacaksa; "İntikam soğuk yenen bir yemektir." düsturu ile yapılmalıdır. Heyecana kapılmak, anlık kararlarla hareket etmenin sonuçları çok daha kötü sonuçlar verebiliyor.
İyi okumalar.İnsan İlişkileri
Necib Mahfuz'un okuduğum romanları arasında biraz daha basitçe kurgulanmış bir romandı bu. İncelemelerde herkes konunun özetini geçmiş olduğu için buna değinmeyeceğim. Tabiki eser yine yazarın üslubuna göre bir çırpıda okunuyor. Eserin geri planında Mısır'daki başarısızlığa uğramış devrim konu alınıyor. Ben Necib Mahfuz'un kitaplarına Türkiye'den çokça esintiler, benzer yaşam hikayeleri, benzer duygular buluyorum. Bu kitapta da ara ara ne kadar da tanıdık hisler dedirtiyor kişilerin davranışları. Benim özet olarak söyleyeceğim şeyse gerçekten intikam kötü bir his ama illaki yapılacaksa; "İntikam soğuk yenen bir yemektir." düsturu ile yapılmalıdır. Heyecana kapılmak, anlık kararlarla hareket etmenin sonuçları çok daha kötü sonuçlar verebiliyor.
İyi okumalar.Neden bunalımları çözümleyemiyoruz? Neden dost olmadan, erkek-kadın, karı-koca olmaya çabalıyoruz? Yirmi yaşlarının başındaki insanlar böyle mi olmalı? Sevişmek için ilkin nikâh imzası mı atılmalı? Ya da yalnız kalıp, yıllar yılı erkek-kadın özlemi ile kendi kendilerine mi boşalmalılar? İlk kadını genelevde mi tanımalılar? Karı-kocalar birbirlerinin gövdelerine "mal" gözüyle mi bakmalı? İnsanın doğal yapısı bu davranışların tümüne aykırı. Bizim insanlarımızın insan sevmesi, insan okşaması çocukluktan engelleniyor. Saptırılıyor. Çarpılıyor
