irem

Esneyen bütün bir dünya kadar yorgunum ben.
Sayfa 89·Kitabı okudu
Reklam
Dostoyevski'yi okumak istemiyorum. Korku, korku benim kendimde.
Sayfa 89·Kitabı okudu
İnsanın karnı tok, sırtı pek oldu mu başkalarının yoksulluklarını okuması, merhamete gelip iç çekmesi ne tatlıdır.
Sayfa 89·Kitabı okudu
Yaşamalıyım, öyle mi? Bu hayatı mı yaşamalıyım? Peki, cevap ver bana: Niçin, kimin için, ne için?
Sayfa 88·Kitabı okudu
ÖTEKİ Boş ver. Bu cadde inişli çıkışlıdır. Inişlere rastlayıp da karanlıklara daldıkça bağırma. Cadde devam eder, yer yer lambalar görülür: Güneş, yıldızlar, kadınlar, pencereler, fenerler, açık kapılar. Gece vakti, tek başına yarım saatçik siste kaldım diye bağırma. Başkalarına rastlaman daima mümkün. Gel, delikanlı, bırak yorgunluğu!
Sayfa 88·Kitabı okudu
Reklam