BAYAN KRAMER
Nazilikten temizlediler. Biz böyle deriz, bilmiyor musunuz? Bu bir deyim kendi aramızda. Evet, sizin ihtiyarlarda artık yaşama isteği kalmamıştı. Bir sabah onları; kaskatı, morarmış, mutfakta buldular. Bizimki, olur aptallık değil, dedi, bu havagazıyla biz tam bir ay yemek pişirebilirdik.
Ben şimdi bu kapıdan girebilirim. Bu kapı bana açılır. Ben içeri girince ardımdan kapanır, o zaman artık dışarıda, sokakta değil, içeride evimdeyimdir.
Cadde kan kokuyor, çünkü gerçeği öldürdüler, ve bütün kapılar kapalı. Ben evime gitmek istiyorum, ama bütün sokaklar karanlık. Yalnız aşağıya, Elbe'ye giden yol aydınlık. Ah ne iyi, o yol aydınlık!
Ben sadece, harbin yaptığı soğuk bir şakayım, dünden kalma bir hayalet ... Bir Mozart değil de sadece bir Beckmann olduğum için, kapalı bana bütün kapılar ... Bu yüzden kapıların dışındayım ... Tekrar! ... Daima dışında!