Parçalarıma ayrılıyorum. Gitmek zorunda kaldığından beri bir daha gülecek cesareti bulamadım. İnsanlar sürekli gezegenimi işgal ediyor. Sana özel kıldığım yerlere girmeye çabalıyorlar buna izin vermiyorum ama toparlayamıyorum. Parçalarım bana batıyor, senin yeşerttiğin yerleri kanatıyor. Lütfen geri dön yetiştirdiğin çiçekler solmasın. Gezegenimiz ölmesin. Kollarımı açmaya korkuyorum, başka biri gezegenini keşfedecek diye. Orası sana özel geri dön. Artık ayakta duramıyorum senin istediğini yapmaya çalıştım, hayatıma birilerini almayı denedim hiçbiri yeni bir çiçek yetiştiremedi. Gezegeninde dokundukları yerler tek tek soldu. Ne olursun gel bu kalp bir tek seninle yeşerir. Ben ölmeden parmaklarını saçımda hissetmeliyim, göğsünde uyuya kalmalıyım. Belki de ağlamalıyım orada ama sadece senin yanında. Güçlü olmaya çalışmayacağım artık gücüm sendin. Sensiz nereye kadar çabalayabilirim. Gezegenin ölüyo, kurtar beni. Lütfen...