İrem
@iruska
43 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
Zamanında Osmanlı toprağı olan Yunanistan'ın İtalya'ya komşu kıyısında Ayamavra adasında bir hayat kadınından dünyaya gelen bir seri katilinin hikayesini anlatıyor Reşat Ekrem Koçu.
Tolstoy'un "Halk İçin Hikayeler" başlığı ile basılmış olan ve içinde İncil'den hikayelerin yer aldığı bir derlemesi var. Bu eser o derleme için yer alabilecek (belki de yer
İşini sevemeyen, bunalmış, mutsuz, çıkar yol bulamayan Rus insanı. Bu karakter Rus edebiyatının özellikle realist dönemde mihenk taşını oluşturuyordu. Aynı karakteri devrimden hemen sonra
Kitap ben ne okuyorum, neler oluyor, şimdi ne olacak derken bir anda başlayıp bitiveriyor. Sonraki sayfada ne olacak sürükleyiciliği ile değil kendi temposu ve hızıyla akıp giden bir kitap.
Rus edebiyatında sevdiğimiz temalardan biri olan haksızlığa uğrayan memur temasını bu eserde de görüyoruz. Eseri okuyan çoğu kişi bu sebeple eseri Gogol'ün tarzına benzetmiş. Bence de hem konu seçimi hem de içerdiği eleştiriler ile Gogol'ün tarzına çok benziyor ama bu benzerlik bence sadece bunlarla sınırlı kalmış. Ben Gogol'ü okurken hem yazarın tatlı üslubu ve anlatımından hem de olayların nazik akan bir su gibi tatlı tatlı gitmesinden çok keyif alırım. Burun gibi temposu yüksek bir eserde bile vardır bu tat. Bulgakov'da bunları göremediğimiz için çok beylik konuşup da ona Sovyet Gogol'ü diyemem.
Eserde bir haksızlık sonucu işinden atılmış bir memurun haksızlığı giderme çabasını görüyoruz. Bir türlü umursanmıyor, işleri karıştırkça karışıyor. Sonrasını kitabı okumayanlar için söylemeden bırakıyorum.
Bir günde bitirelebilecek bir eser. Bulgakov'un kendi sıralamasında bana göre biraz aşağıda kalır ama onu tanımak için okunmalı mı? Elbette.
Kitap benim için gerçek bir tamamlayıcı eser niteliğindeydi. Bu kitabı Tolstoy'u okumadan okumak da Gorki'yi okumadan okumak da pek doğru olmaz diye düşünüyorum.
Kitapta Tolstoy'un
