İsa Karakuş
@isakarakus50
İsa Karakuş
, bir kitap okuduPuan vermedi·634 syf.·
Beğendi
·12 günde okudu
·Okunma: 31 Mart 2024 01:55
·2024 11. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir evimiz olmalı denize yakın
Bahçesinde kırmızı güller açmalı
Deniz görünmeli her penceresinden
Martı çığlığından dalga sesinden
Uyku girmemeli gözlerimize
Gemiler geçmeli uzaklardan
İçmeliyiz zamanları seninle
En eşsiz gecelerden
En mutlu şafaklardan
Dalgalar kıyılarımızı dövmeli durmadan
Kumlar sıcaklığınla yanmalı
Her sabah güneşin doğduğu yer
Boyanmalı gözlerinin rengine
Bahçede çiçekler seninle uyanmalı
Sevinmeli bir bir el sürdüğün eşyalar
Seninle her şey en güzel olmalı
Yaşamak kadar
Sevmek kadar
Her gün yeni bir mana kazandırıp aşka
Seninle hazların en yücesine çıkmalıyız
Bütün bu rezil insanlığa en uzaktan
Onların varamayacağı bir yerden bakmalıyız
Bir yana bırakmalıyız bütün korkuları
Eriyip eriyip yeniden var olmalıyız
Seninle potasında aşkın
Bir evimiz olmalı kaygılardan uzak
Bir evimiz olmalı denize yakın
Unutma ki
Her seven isimsiz bir kahramandır
Unutma ki
İnsan sevebildiği kadar insandır
seni arıyorum kalabalık caddelerde
tanımadığım insanlar geçiyor sen yoksun
perişan hayallerimin başladığı yerde
sana sesleniyorum duyuyor musun
beyaz güller açtı bahçelerde sevdiğin
ya o karanfil baygın kokulu çiçek
gel yalnızlık bahçeme beyazlar giyin
anladım ki bu ömür sensiz geçmeyecek
odamı süsleyen ellerini uzat
hazzından dile gelsin bastığın halı
açılsın sevincinden perdeler kat kat
ışık ve ateş senin için yanmalı
sonra çevir düğmesini radyonun
sevdiğin musiki dolsun odama
dinle şarkısını büyük koronun
beni düşün beni düşün ağlama
içimden bir ses diyor ki sabret
sonu gelecek bu yalnızlığın
bütün aynalar gülecek elbet
açılacak kapılar ansızın
yalnız sen varsın beyaz gülüm
evde bahçede ve sokakta
bir eylül akşamı gördüğüm
o beyaz hayalsin uzakta
Bitmişse
Kızıllığını avuç avuç içtiğimiz şafaklar
Öğleler ikindiler çoktan geçmişse
Bir akşamüstü garipliği
Sarmışsa her yeri
Güneş devrilmiş
Renkler solmuş
Sesler kesilmişse
Son kuşlar da geçip gitmişlerse ufuktan
Ve çiçekler
Bükmüşse boyunlarını dalgın dalgın
Bil ki ölüm saati gelmiştir
Senden uzak kendimden uzak
Tüm umutlardan ve her şeyden uzak
Ben ölmüşümdür uzaklarda bir yerde
Gövdesini kurtların oyduğu
Bir ağaç gibi devrilmişimdir
O anı sen bileceksin herkesten önce
Herkesten iyi sen anlayacaksın
Çaresizliğini yıkılmışlığını
Sevdiğin adamın
Ve seni nasıl sevdiğini
Duyacaksın derinden derine
Belli belirsiz
Bir gölge düşecek gözlerine
Fakat ağlamayacaksın ağlamayacaksın
Sen tek gelinim, sen tek kadınım
Sen güzelim nazlım bebeğim
Kadersizim sen
Gülerken ağlayanım ağlarken gülenim