İsa Tonga
@isatonga
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
ÇalışmakAlıntı
Ekonomik düzen, işçiyi yalnızca çalışan bir hayvan, en kaba bedensel ihtiyaçlarını karşılayan bir yaratık olarak görür. Marx'a göre işçilere ödenen maaşlar tekerleklere dönmeyi sürdürmeleri için sürülen yağa benzer. İşin asıl amacı paradır artık, insan değil.
Her bir organizasyonun temel amacı, ham madde, işgücü ve makineler için mümkün olan en düşük fiyatı ödeyip, üretilen malı mümkün olan en yüksek fiyata satmaktır. Ekonomik açıdan bakıldığında, "yatırm" başlıgı altındaki ögeler işveren için birbirinden farksızdır. Bu ögeler, kâr amacı güden her akılcı organizasyonun en ucuz yoldan edinmeye ve en verimli sekilde kullanmaya çalışacağı mallardır. Ancak geleneksel ekonominin burada es geçtiği ya da temsil edemediği bir nokta var. Yatırım listesinde yer alan üç ögeden biri olan işgücü bir özelliğiyle diğerlerinden farklıdır: işgücü acı duyabilir.
ÇalışmakAlıntı
Çaba olmazsa başarısızlık olmaz, başarısızlık olmayınca da kişide aşağılık hissi uyanmaz. Dolayısıyla şu dünyada kendimize duyduğumuz saygı ve güveni belirleyen, yöneldiğimiz hedeflerdir.
Kendimize duyduğumuz saygı, gerçekleştirdiğimiz başarıların potansiyelimize olan oranıyla çıkar ortaya.
Başarı = Kendine saygı / Beklentiler
Günümüzde işte mutlu olmamızın bu kadar zor olmasının nedeni gerçekleştiremeyeceğimiz hayaller kurmamızdır. Her iştem Freud ve Roosevelt'in çalışırken aldıkları tatmini almayı bekliyoruz.
Çalışmak
William Jones mutluluk ve beklenti arasındaki ilişkiyle ilgili önemli bir görüş ileri sürmüştü. James'e göre kendimizden hoşnut olabilmemiz için her kalkıştığımız işte başarılı olmamız gerekmiyordu. Bir işte başarısız olduğumuz için kendimizi kötü hissetmeyiz, o işe bütün gururumuzu ve kendimize duyduğumuz saygıyı yükler ve başarısız olursak işte o zaman kendimizi gerçekten kötü hissederiz. Neyin zafer, neyin yenilgi olduğunu belirleyen, koyduğumuz hedeflerdir.
Çalışmak
Bizim toplumumuz, sağlıklı bir insanın maddi açıdan ihtiyacı olmasa da çalışmak istemesi gerektiği düşüncesini beyinlere yerleştirdi. Yaptığımız işin kişiliğimizi tanımlamasına tarihte izin veren ilk toplum da biziz.
Yeni tanıştığımız birine ilk sorduğumuz soru nereli olduğu ya da anne babasının adı değil, ne iş yaptığıdır, sanki bir insanı ötekilerden ayıran niteliği öğrenebilmek için ne iş yaptığını sormamız yeterlidir.