Çox sevdiyim kitablardan biri də Stefanın bu kitabıdır.Stefan kitabdaki karakterin yaşadığı hər hissi çox gözəl ötürür oxucuya.
Bütün həyatı boyunca yediyi önündə yemədiyi arxasında olan bir şəxs həyatdan nədənsə qorxub, çəkinib, həyəcana qapıla bilər mi? Bəlkə də yox çünki hər istədiyi olmuş biri zaman-zaman duyğularını da itirir hər şey ona adi, sıradan gəlir və zövq ala bilmir.
Cəzb elemek üçün eyni oyunları oyunları oynuyan qadınlar, hər gün salamlaşdığın ama marağsız gələn "dostlar" və s. Qulağa çox sıxıcı gəlir hə? Eyni günü dəfələrlə yaşayıb heçnə hiss etməmək.
Ta ki o günə qədər...