isimsiz sair
@isimsz_sair
3 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Bir tomurcuklu dalım vardı şu dünyada, anca kökümdür kalan bana. Yarın'ın hâli ne olacak? Nasıl oldu da geldik bu hâle? Neyin yorgunluğudur, de bana. Dargınım. Yalnızlık mıdır özgürleştiren, boğan... Anlamak bilmedim bu hâlimden.
~isimsz.sair
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geceler boyu süregelen bu endişeler perhizi... Yemek yok ama elimde çatal gezdiriyorum hissi. Yorgun muyum, değil mi? Dermansız kalınca bacaklar dile gelir mi?
~isimsz.sair
Bir pencere olsa, öğrenmez mi insan çiçekleri büyütmeyi? Ne kolay, dört duvarda sıkışıp kalana anlatmak gökyüzünün güzelliğini! Gel anlat şimdi o tuğlaların ağırlığını.
~isimsz.sair
Çekilecek köşelerine,
Öylece yaşında kalmış acılar...
Belki bir salyangoz gibi,
Her seferinde üstümden sirkelediğim,
Evim olarak bellediğim bu dertler,
Ne manasızmış.
Hangi dil yetti de,
Hangi kulak anladı da,
Can yakana gülen yüz...
Ellerim sımsıkı;
Yakamam o canı.
Yanan gibi.
Hem yaksam,
Nasıl?
Ellerim bana kadar uzanır;
Fazlasına güçsüz, yorgun.
Zaten uzanmaz.
Kendim kadar tükendim.
Kurtulmak vardı zamanı gelince,
Şu tüm yüklerden,
Belki bir salyangoz gibi...
~isimsz.sair
İpek kumaşın üstüne işlemeli zaman… Bir saati sayan akıl, senelere sitemli. Öyle ki unutamadığına yandıklarının yanında, kovulamayacak koca bir yabancı…
~isimsz.sair