burak bey napıyorsunuz
@isininissizi
Bir dalgıç nasıl siler gözyaşlarını?
“Bana hastanede “ Karın öldü !” dediklerinde ne yapacağımı, nasıl tepki vereceğimi bilemedim, içimden eve gidip karıma olanı anlatmak ve bana ne yapmam gerektiğini söylemesini istedim.”
-Tolstoy
Reklam
Üvey hisleri sahiplenme çabamız tıpkı tanıştığımız insanları onlar için çizdiğimiz karakterlere oturtma çabamız kadar anlamsız. Gün gelip yerini yadırgıyor hepsi.
Bazen bazı aydınlıklar karanlıktan daha karanlıktır görmesini bilene. Hayatında tam iyi bir şey olduğunu düşünürsün, umut tomurcukların filizlenir, gök daha mavi, ay daha parlak... Kalbin yerinde atmaz ya hani, nefesin düzensizleşir, göz bebeklerin adeta onu daha fazla görmek için büyür. Sonra bir sabah olur ve onu sana yazan kader onu senden alır. Hazır mısın diye bile sormaz. Sonra ne olur biliyor musun? Eksik kalırsın. Nefessiz kalırsın. Göğsünde bir ağırlıkla yaşamaya başlarsın. Nefes alıp veren bir cesetsin sen. Ruhun yok. Ruhun kayıp.
Mahallede kavgaya müdahale edeyim derken aldığı darbelerle kavganın bir parçası olan esnaf gibiyim şimdilerde. Her yerim şişmiş ve morarmış. Ruhum şişmiş ve morarmış.
Reklam