İlk yağmur damlası düştü
Kuru yapraklarına güzün.
Ardında kış kıyamet,
Dert, hüzün.
Alınyazısı hepsi….
Kısmet….
Ha yazı, ha kışı geceyle gündüzün,
Kim bilir kaç günü kaldı
Ömrümüzün?
....
Gözlerin iklimini yitirmiş iki bulut
Bulanıp durur bir uzak rüzgarla
Aykırı mevsimler içinde
Saçların saklar omuzlarındaki yükü
Dönsen ve öpsem incitmeden
Alnının gücenik ülkesini
Benim ömrümsün sen,
Onurum, geleceğim
Gitmek hangi acıyı onarır ki
Bilmez misin
Çare değil üzüntü.