İsmail Göçer
@ismail_gocer
Herkes Nerede? (öykü)
Gönül Dili ve Edebiyatı (öykü)
Hindistanbul Masalı (şiir)
İçimi Gösteren Kelimeler (şiir)
Corona Günlerinde Aşk (şiir)
Okur Yazar Şair
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
İstanbul
1980
39 okur puanıEylül 2022 tarihinde katıldı
"... Hiç kimse öleceği günü bilemez ama öleceğini bilir. Zaten dünyada ölümlü olduğunun bilincinde olan başka bir canlı var mıdır?..."
Reklam
"... İyilerin, haklıların, hak edenlerin hor görülüp incindiği; kötülerin, güçlülerin, güce tapanların diğerlerini sömürüp ezdiği bu modern cezaevinde yaşamak dört duvar arasında volta atmaktı. Çoğunluk, öğrenilmiş çaresizlikle sindirilse de gökyüzüne bakan azınlığın mavi gözlerinde uçurtmalar uçuyordu. Bulutlarla bitişik evlerini hayal ediyorlardı. Göğe çıkıp firar edebilenlerse ancak aşk merdiveni olanlardı... "
... Yanlış düşünüyorsun böyle anne!" dediğinde, annesi "Ne bileyim ben, konu komşu da öyle konuşuyor işte, aldandım." demişti. "Şu el âlemi dinleme anne! Onlar hep olumsuz düşünür, kötüye yorar, iftira atar, dedikodu yapar, aklını bulandırır. El âlem ne der bir puttur, bu putu kır artık anne!
Uzak dur, mesafeli dur, inan ki huzur budur ...
Şehirler kuruludur öbek öbek
suları renksiz, gökleri gri
üstünde ölecekler ile
altında ölüleri
birlikte uyurlar
yıldızsız geceleri
İyi ki var, herkesi eşit kılan şanlı ölüm!
Kahramanına kıyanlar da bu hikâyeden,
ayrılır elbet bir gün!
