İsmail Karadağ
@ismailkaradag
İngiliz Dili ve Edebiyatı
24 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çok uzun zaman sonra, yazdığım bir şiiri paylaşmaya cüret edebildim.
Şiirimin geldiği yer depresyon. Kendine hareket edemediğin için kızdığın yer, vaktiyle senin olmuş mutlu anlara ümitsizce tutunmanın ve o duygunun nasıl hissettirdiğini hatırlamaya çalışmanın çabası.
Şiirimi profilimde sabitledim. :)
Reklam
OdadaŞiir
Ve deniz alabildiğine büyük
Deniz fenerinin arkasına girdim
Babam beni bulamaz
Kayalardan seke seke iniyoruz
Oraya ilk ben varacağım
Kardeşimden daha hızlı koşuyorum
Barlar Sokağı’nda sabaha kadar dans etmiştik
Takside, başım sevgilimin omzunda.
Sokaklarda dolanıp durduk
Açık bir yer bulmak için.
Kutuda sinema biletleri
Birilerinden kalma bir bileklik
Bir not: iyi ki doğdun.
Bir fotoğraf: deniz feneri arkamızda
Ve kol düğmeleri.
Ve çekmeceler açılmamalı.
Çocuklar büyüdü, babalar koşamaz oldu
Dostluklar pas tuttu
Sevgililer davetiye gönderdi, yeni sevgilileriyle
Kimse bu odada değil, eminim
Kendimden değilim
Duvarlar nefes alıyor
Ben almıyorum
Onu düşündükçe
Puzzle'a son parçayı koyuyorum
Asla tamamlanmıyor resim.
Onu düşündükçe
Gözyaşı kirpiğimden sarkıyor
Asla düşmüyor.
Onu düşündükçe
Sesini duyuyorum. Görüntüsü bir canlı, bir canlı ki
Nasıl ikna olayım burda olmadığına?
Asla burda değil.
İsmail Karadağ
Soğuk
Zorlarsam kapıyı, itebilirim karı
Uyuyor şöminem ve soruyorlar neden
"Dizi dizi odunlar, neden üşüyorlar?"
Sanırım ısınmak gelmiyor içimden
Lise arkadaşım Ali, arka sırayı tercih ederdi
Bildiğini susardı hep, sorardık neden
"Potansiyelin büyük, neden harcıyorsun? "
Sanırım kullanmak gelmiyordu içinden
Yapabileceğimi söylüyorlar, ya yapamazsam?
Yapabileceğini söylüyoruz, ya yapamazsa?
Reklam