Dünya sisteminin beyninin düşündüğünün aksine insanoğlunun dünyadaki yeri tamamlanmış bir tasarı değil, bir tasarı "imkânı"dır. Yani dünya insanlar için ahiretin tarlasıdır, insanın bir tasarı olarak tamama ermiş hali dünyada bulunmaz. Fakat bu tasarının tamamlanma imkânı dünyada vardır. Ne şekilde tamamlandığı ise ölümden sonraki hayatla bilinebilir. Demek ki insanlar hemcinslerine, diğer canlılara ve organik olmayan unsurlara karşı tutum ve davranışlarını "ölüm" ekseninde ayarlar; hem kendi ölümü, hem temas ettiği neyse onun ölümü ekseninde.
Rasûlüllah sahabeyi medhetti ve Hz. Ömer'e: "Ya Ömer, eğer beni insanlara Peygamber olarak gönderen, göndermemiş olsaydı, seni gönderirdi." Ve: " Eğer Ebu Bekir'in imanı bütün insanların imanıyla tartılsa. Ebu Bekir'in imanı daha ağır gelirdi." Ve bunlara benzer sözler buyurmuştur.