Dünya ahiretin tarlası ve ebedi saadetin vasıtası olduğu için, aslında kötü olmak şöyle dursun, iyidir. Asıl kötü olan, dünyevi arzu, şehvet ve isteklere gönülden bağlanarak Hak’tan gafil olmaktır.
Muhyiddin Arabi Hz.
Şair gönlü uçsuz, bucaksız meyve bahçesidir. Orada ne yapraklar dökülür, ne de meyveler tükenir. Yazı, kışı yok mu? Vardır elbette. Belki yazları bildiğimiz yazlardan daha güzel, kışları bildiğimiz kışlardan daha şiddetlidir.
Abdürrahim KARAKOÇ
Bir acı hasret kemirir yüreğimi
Hiç bir şey eksiltmez sonsuz kederimi
Günler geçmez, gecelerde uyku tutmaz
Uzaklara dalıp giden gözlerimi.
İsmail Ceylan
Hep bir bahçe düşünürüm. İlerde, doğuda, tepesi karlı, mavi ve yüksek dağlar. Bahçede gül çitleri. Gerçek doğu gülleri. İğdeler. Havuz. Suya düşen badem çiçekleri, yapraklar. Pembe şeftali çiçekleri, beyaz erik çiçekleri. Ağaçlar altında masalar. Masalara düşen ağaç gölgeleri. Kuş esintileri, gül kokusunun merhabası. Bahçede gezinen alnı aydınlık insanlar. Masalarda oturup bir şeyler yazıyorlar, sonra güneşe bakıyorlar. Kitap hışırtıları. Az ve yavaş konuşmalar. Ne üzüntü çığlığı, ne neşe kahkahası. Sabah rüzgarı esintisi ve bahar.
Sezai KARAKOÇ