İsmail Ceylan
@isocey
bırakma beni
Bırakma beni
Bırakırsan düşerim
Zindan olur dünya bana
Yıkılır umutlarım, düşlerim
Bırakma beni.
Yapamam sensiz
Sızlar yüreğim her an
Üşürüm sen olmayınca
Damarımda kansın, canımda can
Bırakma beni.
İşte ellerim
Elimi tutmasan da
Mahrum etme gözlerinden
Gözlerime hiç bakmasan da
Bırakma beni.
Senin gül yüzün
Ah gözlerime dolsa
Seni görmek ister gönül
Göreyim uzaktan bile olsa
Bırakma beni.
Seni ararım
Sensiz, çaresizim ben
Hasretim, mahzun, dertliyim
Derdime derman, tek çaremsin sen
Bırakma beni.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İbadet cennete eriştiricidir. İbadette edeb ise Hakka yakınlaştırıcı.
Yağmur iner yeryüzüne göklerden
Ben de varsam sana uzak illerden.
İsmail Ceylan
Aşığın, sevdiğine yakınlığı arttıkça korkusu da artar.
Anadolu insanı, yavaş yavaş, ağır ağır insan. Nefes ala ala, yerleştire yerleştire konuşmak lazım. Suyu bile biz taksit taksit içeriz.
