Yanlışlıq ondadır ki, onlar həyatın ahəngini tuta bilmirlər, onu ötməyə çalışırlar, qaçırlar, həyatı iynələyib incidirlər... Həyatsa onları sıxır, nəzakətlə, amma qətiyyətlə. Bu zaman həyatdan şikayətlər başlayır, həyata qarşı amansızlıq! Hərədə bir cür olur: birilərinin şikayətlənməyə əsası var, o birilərinin yoxdur, ancaq əslində heç kəs həyata qarşı kin bəsləməməlidir. Həyata qarşı sərt, ədalətli və qəddar olmaq lazım deyil, ona qarşı mülayim olmaq, onun qayğısına qalmaq lazımdır: gərək həyatda hansı oyunçularla uğraşmalı olduğumuzu unutmayaq.